Wyżeł włoski krótkowłosy

Wyżeł Włoski Krótkowłosy

Wyżeł włoski krótkowłosy, czyli bracco italiano, jest jak arystokrata starej daty – dystyngowany, życzliwy i ceniący życie rodzinne. Jednak nie pozna go do końca nikt, kto nie zobaczy tego wyżła na polowaniu.

Charakter
W stosunku do obcych ludzi oraz innych psów wyżeł włoski krótkowłosy (bracco italiano) jest łagodny i przyjazny. Potrafi ostrzegawczo zaszczekać, gdy dzieje się coś niepokojącego, a głos ma donośny. Nie nadaje się jednak na obrońcę. Wobec dzieci jest delikatny i cierpliwy. Jednak wobec kotów i mniejszych zwierząt może wykazać instynkt łowiecki.

Umiejętności
Ten pies myśliwski o silnym instynkcie świetnie sprawdza się w polu. Nie jest wprawdzie tak szybki jak jego lżej zbudowani kuzyni (co czasem zarzucają mu myśliwi przyzwyczajeni do innego stylu pracy), ale za to cechują go wytrwałość i oszczędne gospodarowanie energią.
Porusza się wydajnym kłusem, a głowę trzyma wysoko, co często przyczynia się do zdobycia tytułu Best in Show na wystawach.

Szkolenie i wychowanie
Nie wolno zapominać, że został wyhodowany jako pies pracujący. Trzeba zapewnić mu przynajmniej długie spacery, a najlepiej jakieś zajęcie – choćby wspólną zabawę. Bracco uwielbia nosić różne przedmioty, nawet kilka jednocześnie, za co nie należy go karcić. Dorosły pies może biegać przy rowerze, a w każdym wieku wskazane jest pływanie, które uwielbia. To zwierzak bardzo skoczny: gdy zobaczy coś za płotem, przeskakuje go z ciekawości.
Inteligentny bracco uczy się szybko i chętnie pracuje z człowiekiem, choć bywa nieco uparty. W dodatku powoli dojrzewa: pełną dojrzałość psychiczną osiąga dopiero w wieku 2,5-3 lat, a fizyczną – 4-5 lat.

Dla kogo ta rasa
Jako zwierzak wrażliwy wymaga od przewodnika cierpliwości, spokoju i wyczucia. Nie można go traktować ostro. Trener musi być konsekwentny i stawiać jasne wymagania, ale zachowywać się łagodnie. Ponieważ bracco uwielbia towarzystwo i zawsze chce być blisko człowieka, dostatecznie surową karą jest ignorowanie go.

Wady
ma silny instynkt myśliwski
nie lubi samotności

Zalety
świetny kompan podczas joggingu i wycieczek rowerowych
akceptuje towarzystwo dzieci
bardzo przywiązany do rodziny

Zdrowie
Informacje o zdrowiu bracco nie są precyzyjne, ponieważ Włosi niezbyt chętnie badają swoje psy, a jeszcze mniej chętnie mówią o problemach. Dane na ten temat pochodzą więc głównie od hodowców z innych krajów, w których rasa nie występuje tak licznie jak w swojej ojczyźnie.
W każdym razie wiadomo, że jako duże, dosyć ciężkie psy, bracco narażone są na dysplazję biodrową i łokciową (młodego zwierzaka nie wolno przeciążać ruchem ani przekarmiać). Z kolei głęboka klatka piersiowa przyczynia się do podatności na rozszerzenie i skręt żołądka.
Luźna skóra na głowie może powodować problemy z powiekami, a oklapnięte, nisko osadzone uszy wymagają częstych kontroli pod kątem infekcji. Ogólnie bracco jest jednak psem zdrowym, odpornym na warunki środowiskowe.

Żywienie
Bracco mają dobry apetyt i nie są wybredne, jednak ich wrażliwy żołądek wymaga pożywienia najwyższej jakości. Dlatego właściciele zwykle stawiają na suche karmy typu super premium albo na jedzenie domowe, ale przygotowywane po konsultacji z lekarzem weterynarii.
To, co trzeba regularnie kontrolować, to waga psa – dobry apetyt często prowadzi do nadwagi, a każdy dodatkowy kilogram jest obciążeniem dla stawów wyżła włoskiego.

Pielęgnacja
Pielęgnacja obejmuje przeglądy i ewentualne czyszczenie uszu oraz szczotkowanie w okresie linienia. Dla nadania sierści połysku można ją przetrzeć irchą.

Ciekawostki o rasie
Występuje w dwóch podstawowych umaszczeniach: biało-pomarańczowym i biało-kasztanowym – dawniej były to różne odmiany.
Pierwsza wywodzi się z Piemontu, a druga z Lombardii. Odmiana piemoncka była lżejsza, przystosowana do polowania w górach.
Obecnie wzorzec dopuszcza zarówno typ lżejszy, jak i cięższy. Generalnie bracco jest mocniejszy i cięższy niż pozostałe wyżły.