Shikoku

Shikoku

Shikoku to jedna z sześciu ras japońskich szpiców. Podobnie jak inny, znacznie od niego popularniejszy japoński szpic – akita, to nie pies dla każdego. Pomimo mniejszej postury jest bardzo silny, szybki i niezależny.

Charakter
Na pierwszy rzut oka u shikoku zwraca uwagę jego naturalny wygląd. Bardzo interesujący jest także temperament tych psów. Różni się on zdecydowanie pod pewnymi względami od usposobienia lepiej znanych akity i shiby, choć posiada też cechy wspólne.
Shikoku są psami pełnymi energii i ciekawości świata. W ich zachowaniu widoczna jest ogromna radość życia. Bardzo inteligentne i bystre, lubią się uczyć nowych rzeczy. To właśnie te dwie właściwości odróżniają je od większych i mniejszych kuzynów.
Wobec ludzi shikoku są przyjazne, choć obce osoby bywają przez nie traktowane z dystansem. Zależy to od konkretnego człowieka i psa – niektórych akceptują szybko, inni zaś budzą ich nieufność. Ważna jest w wieku szczenięcym socjalizacja z nieznajomymi ludźmi.

Umiejętności
Wobec członków domowego stada shikoku są niezwykle kontaktowe i czułe. Dobrze wychowany przedstawiciel tej rasy doskonale się sprawdza w roli psa do towarzystwa. Jest wyrozumiałym kompanem dzieci.
Jeżeli chodzi o relacje z innymi zwierzętami, nie możemy zapominać o tym, że shikoku jest rasą myśliwską, obdarzoną silnym instynktem łowieckim. Oczywiście pies przyzwyczajony w młodości na przykład do kota, może z nim mieszkać – ale i tak będzie miał ochotę pogonić za Mruczkiem na podwórku. Mniejszych zwierząt lepiej nie zostawiać z nim sam na sam…
Trzeba też uważać podczas spotkań z innymi psami, gdyż shikoku bywają dominujące wobec czworonogów tej samej płci.

Szkolenie i wychowanie
Nie można jednak zapominać, że shikoku to pies pierwotny. Typowa dla szpiców jest jego niezależność. Nie można oczekiwać od niego ślepego posłuszeństwa. Trzeba go przechytrzyć i sprawić, że sam będzie chciał robić to, czego sobie życzymy. Przyda się tu na pewno doświadczenie w szkoleniu metodami pozytywnymi.
Przy układaniu psa tej rasy niezmiernie ważna jest żelazna konsekwencja. Kiedy jasno ustali się zasady gry i przekona shikoku, że współpraca z człowiekiem jest atrakcyjna, szkolenie go staje się czystą przyjemnością. Wtedy można się pokusić nawet o trenowanie w różnych psich sportach, takich jak agility czy posłuszeństwo sportowe.

Dla kogo ta rasa
Shikoku wymaga właściciela, który ma już pewne doświadczenie w wychowywaniu psów i będzie umiał zyskać u niego autorytet, a z drugiej strony uszanuje niezależność rasy pierwotnej.

Wady
niezależny i uparty
ma silny instynkt łowiecki
bywa agresywny wobec innych psów

Zalety
przywiązany do rodziny
mniej uparty i niezależny niż pozostałe rasy rdzennie japońskie
łatwy w pielęgnacji

Zdrowie
Shikoku słynie z bardzo dobrego zdrowia, jest odporny na różne warunki atmosferyczne. Nie są znane szczególne problemy genetyczne trapiące tę rasę. Egitte van Veghel hodująca shikoku od 12 lat zapewnia, że nigdy nie miała najmniejszych problemów zdrowotnych ze swoimi podopiecznymi.

Żywienie
Shikoku nie jest specjalnie wymagający pod względem żywienia. Można podawać mu gotową karmę lub pokarm przygotowywany samodzielnie w domu.

Pielęgnacja
Pielęgnacja tego szpica nie nastręcza problemów. Wystarczy regularne szczotkowanie, bardziej intensywne w okresie linienia, i kąpiel w razie potrzeby.

Ciekawostki o rasie
Shikoku znany jest także jako kochi-ken („ken” znaczy po japońsku pies, podobnie jak „inu”).
Oprócz shikoku sezamowych (wilczastych) rodzą się również białe i kremowe oraz z białymi znaczeniami. Są to jednak maści nieuznane przez wzorzec.