Seter angielski

Seter angielski

Seter angielski to efektowny, duży pies z grupy wyżłów brytyjskich o długiej sierści, umaszczeniu białym z nakrapianiem w różnych kolorach i szlachetnej głowie o zwisających uszach. Chętnie współpracuje z człowiekiem, jest wrażliwy i wymaga delikatnego traktowania. Łagodny wobec ludzi i psów.

Charakter
Seter angielski ma duży temperament i pogodne usposobienie. Nie wykazuje skłonności do dominacji, chętnie się podporządkowuje. Łagodny i serdeczny wobec ludzi, nie sprawdzi się w roli stróża. Równie wylewnie przywita gościa, jak i włamywacza. Nawiązuje dobre kontakty z dziećmi w każdym wieku, jest doskonałym kompanem do zabawy. Nie zachowuje się agresywnie wobec obcych psów i nie prowokuje bójek.
Z powodu silnego instynktu myśliwskiego zdarza mu się pobiec za kotem lub ptakami, dlatego w miejscach o dużym natężeniu ruchu powinien chodzić na smyczy.
To pies wrażliwy, nie nadaje się do trzymania w kojcu, pozbawiony bliskości opiekuna będzie nieszczęśliwy. Seter jest aktywny i wymaga dużo ruchu. Nie wystarczą mu krótkie spacery na smyczy. Codziennie powinien mieć możliwość swobodnego biegania (przynajmniej przez godzinę), najlepiej na łące poza miastem. To wystarczy, aby w domu zachowywał się spokojnie i nie wykazywał niszczycielskich skłonności; znudzony anglik potrafi bowiem dać się we znaki.
Pamiętajmy też, że posiadanie domu z ogrodem nie zwalnia nas z obowiązku wychodzenia z psem poza jego teren. Seter łatwo przystosowuje się do każdych warunków i wzbudza powszechną sympatię, dlatego może towarzyszyć właścicielowi prawie wszędzie.

Umiejętności
Setera angielskiego wyhodowano do polowania na ptactwo lądowe i wodne. Jego zadanie polega na przeszukaniu pola przed myśliwym i wystawianiu zwietrzonej zwierzyny tak długo, aż przewodnik wyda komendę do jej wypłoszenia.
Seter dobrze sprawdza się w roli aportera, jest także niezłym pływakiem. Może pracować w gęstych zaroślach, na łąkach, polach i na bagnach. Obecnie najczęściej pełni jednak rolę psa do towarzystwa.

Szkolenie i wychowanie
Jest inteligentny, chętnie współpracuje z przewodnikiem. Naukę posłuszeństwa trzeba jednak rozpocząć bardzo wcześnie, nawet z dwumiesięcznym szczeniakiem. Należy unikać kar fizycznych, szkolenie powinno się opierać na pochwałach i nagrodach, najlepiej w postaci smakołyków, co przy łakomstwie setera daje bardzo dobre rezultaty. Pies tej rasy może brać udział w próbach polowych i konkursach wyżła wszechstronnego lub wielostronnego (tzw. field trialsy).

Dla kogo ta rasa
Odpowiedni pies dla ludzi preferujących sportowy styl życia, doskonale nadaje się także dla rodzin z dziećmi. Wymaga konsekwentnego wychowania, wyrozumiałości i wiele uwagi, szczególnie w młodym wieku.

Wady
wrażliwy, wymaga delikatnego podejścia i dużo cierpliwości
potrzebuje dużo swobodnego ruchu
znudzony może być niszczycielem
nieszkolony gania zwierzynę i oddala się na duże odległości
ze spacerów przynosi dużo błota
lubi zjadać wszystko, co znajdzie

Zalety
przemiły towarzysz rodziny
łagodny dla ludzi, psów i innych zwierząt domowych
dobry pomocnik myśliwego
niewybredny w jedzeniu

Zdrowie
Seter jest dość odporny i długowieczny, do późnej starości zachowuje młody wygląd i radość życia. Długie, wiszące uszy mogą być narażone na infekcje, dlatego trzeba systematycznie kontrolować ich stan. Zdarzają się także skłonności do zapaleń trzeciej powieki. Czasami w starszym wieku tuż pod skórą pojawiają się guzki i następuje osłabienie tylnych kończyn, przez co chód psa staje się chwiejny.

Żywienie
Anglik odznacza się dobrym apetytem i nie jest wybredny. Pokarmy powinny być dobrze zbilansowane i średniobiałkowe. Możemy podawać gotowe karmy wysokiej klasy lub produkty naturalne, dodając odpowiednie preparaty wapniowo-witaminowe. Niektórzy hodowcy łączą obydwa sposoby żywienia. Dzienną porcję należy podzielić co najmniej na dwa posiłki.

Pielęgnacja
Pielęgnacja domowego pupila sprowadza się głównie do częstego szczotkowania, jednak psy wystawowe wymagają bardziej skomplikowanych zabiegów: kąpieli i podstrzygania.
Pielęgnacja setera, którego nie wystawiamy, jest dość łatwa – po spacerze należy psu dać obeschnąć a następnie wyszczotkować z niego błoto, którego przynosi do domu sporo (szczególnie na tzw. piórach).
Po powrocie z polowania należy sprawdzić, czy pies nie złapał kleszczy, wyjąć z sierści liście i gałązki oraz upewnić się czy nie pokaleczył sobie łap. Kąpiel setera nie jest skomplikowana, a jego włos schnie łatwo i szybko.

Źródło: Psy.pl