Pies chodski

Pies chodski

Pies w typie dawnych psów pasterskich, przypomina małego owczarka niemieckiego długowłosego w starym typie. Podatny na szkolenie, chętny do współpracy, zrównoważony, dobry stróż. Potrzebuje sporo zajęcia, ale nie jest nadaktywny. Bardzo miły towarzysz dla aktywnej rodziny.

Charakter
Chodiak, jak go pieszczotliwie nazywają Czesi, reprezentuje stary typ owczarka kontynentalnego. Aby się o tym przekonać, wystarczy porównać go z czworonogiem o nazwie gelbbacke, jednym z nadal hodowanych w Niemczech staroniemieckich psów pasterskich. Oba zwierzaki są niezwykle podobne.
Pies chodski jest inteligentny, pełen temperamentu, lecz przy tym zrównoważony. Mocno przywiązuje się do rodziny i nadaje się zarówno dla osób samotnych, jak i rodzin z dziećmi. Wobec dzieci jest delikatny i opiekuńczy, łatwo dogaduje się także z domowymi zwierzętami.
Pewien problem może stanowić jedynie jego dążenie do kontrolowania zarówno zwierząt, jak i małych dzieci. Jako pies czujny i nieufny wobec obcych jest doskonałym stróżem, który zaalarmuje zawsze, kiedy dzieje się coś niepokojącego, a potrafi także obronić. Równocześnie nie jest ostry, jeśli nie ma takiej potrzeby, i zaakceptuje gości wpuszczonych przez właściciela.

Umiejętności
Psy chodskie doskonale sprawdzają się w różnych dziedzinach: od posłuszeństwa, po tropienie i szkolenie ratownicze. Mogą być przewodnikami niewidomych, a nawet pracować w zaprzęgu. Jeden z mieszkających w Polsce przedstawicieli rasy ma licencję psa terapeutycznego, a inny pracuje przy wykrywaniu narkotyków.

Szkolenie i wychowanie
Szczególną uwagę należy zwrócić na socjalizację chodiaka. Braki w tej dziedzinie mogą spowodować, że pies stanie się przesadnie nieufny i lękliwy lub nadmiernie agresywny wobec obcych, ponieważ będzie interpretował niektóre ich gesty jako zagrożenie. Poza tym mimo stosunkowo bliskiego pokrewieństwa psów w tej rasie niektóre czworonogi są z natury pewne siebie, inne zaś nieufne czy nerwowe. Zwykle samce są bardziej zrównoważone niż suczki.
Chodiaka cechuje duża podatność na szkolenie, to pies, który chętnie wykonuje polecenia. Z jego ułożeniem nie powinien mieć kłopotów nawet początkujący przewodnik.
Ten zwierzak lubi mieć coś do roboty, ale równocześnie nie jest pracoholikiem, dlatego świetnie będzie pasował do kogoś, kto chce mieć miłego towarzysza na długie spacery, lecz obawia się wziąć pod swój dach zwierzaka reprezentującego rasę znaną z wybujałego temperamentu.

Dla kogo ta rasa
Przedstawiciel tej rasy może mieszkać zarówno na wsi, jak i w mieście, ale trzeba pamiętać, że wymaga on bliskiego i częstego kontaktu z człowiekiem. Pozostawiony na długo sam, może zdziczeć lub przejawiać zaburzenia zachowania: wyć, niszczyć przedmioty, szczekać. Dlatego należy odradzić go tak pracoholikom, jak osobom szukającym psa do budy. Aby chodiak w pełni ujawnił swoje zalety, należy mu poświęcić czas i uwagę.
Chodiaki mają duże szanse zyskiwać coraz większą popularność, ponieważ są psami wszechstronnymi i łatwymi w układaniu. Mogą się spodobać zwłaszcza miłośnikom owczarków niemieckich w dawnym typie.

Wady
potrzebuje sporo ruchu i zajęcia
może chcieć kontrolować ruch zwierząt i dzieci
mocno linieje

Zalety
miły towarzysz rodziny
podatny na szkolenie
można z nim uprawiać psie sporty
dobry stróż

Zdrowie
Chodiak jest psem generalnie zdrowym i odpornym na warunki atmosferyczne. Najczęściej występującą chorobą jest dysplazja stawów biodrowych. Ze względu na wąską pulę genetyczną zdarzają się także problemy z płodnością.

Żywienie
Chodiak nie jest szczególnie wymagający pod względem żywienia. Można go karmić zarówno dobrej jakości karmą gotową, jak i pokarmem przygotowywanym samodzielnie w domu.

Pielęgnacja
Pielęgnacja czworonoga tej rasy nie jest uciążliwa, wystarczy szczotkowanie raz na tydzień lub na dwa tygodnie. Jako pies obdarzony obfitą, dwuwarstwową szatą chodiak linieje intensywnie zazwyczaj dwa razy w roku i tylko wtedy konieczne jest częstsze zajmowanie się jego szatą.