Parson russell terrier

parson russell terier

Parson russell terrier to niewielki, zwinny psiak o zgrabnej sylwetce, który robi ostatnio dużą karierę. Nic dziwnego – przy spełnieniu pewnych warunków jest bardzo dobrym psem do towarzystwa, a przy tym świetnie sprawdza się w roli zawodnika któregoś z psich sportów. To bardzo wszechstronny czworonóg!

Charakter
Żywotny, cięty, energiczny, nieustępliwy – tymi przymiotnikami najczęściej opisuje się parson russell teriera. Wszędobylski terierek zawojował serca dużej grupy ludzi. Mimo uroczego wyglądu to całkiem twardy jegomość, więc osoby skłonne do rozpieszczania i słabe psychicznie mogą mieć z nim kłopoty wychowawcze.
Duża pobudliwość tego psa może być myląca – przez nią dość łatwo się rozprasza; jednak jest bardzo inteligentny i szybko oraz łatwo się uczy. Dla swojej rodziny na ogół bardzo czuły, kocha towarzystwo ludzi. Nie lubi za to stagnacji, marazmu, bezruchu.
Parson russell terrier nie ma cierpliwości do nieudolnych prób komunikacji, zaś niesłusznie skarcony potrafi zamknąć się w sobie jak ostryga.

Umiejętności
Parson russell teriery widuje się na torach agility na całym świecie. Właściciele uprawiają też z nimi flyball i frisbee. Mimo nieopanowanego, zdawałoby się, temperamentu parsony pojawiają się także na ringach obedience i pokrewnych dyscyplin z dziedziny sportowego posłuszeństwa. Nic dziwnego, to zwierzaki bystre, które bardzo szybko się uczą.
Są też dobre we wszelkich rodzajach pracy węchowej. Nadal – choć w znacznie mniejszym, niż dawniej, zakresie – wykorzystuje się psy tej rasy w łowiectwie jako norowce.

Szkolenie i wychowanie
Wychowanie parsona będzie wymagało wiele konsekwencji, zwłaszcza że ten inteligentny zadziora będzie się starał wykorzystać swój spryt przeciwko nam. Jak większość terierów, nasz bohater przy pozorach ogromnej zuchowatości jest jednak wrażliwy, dlatego niewskazane jest używanie przy jego szkoleniu „ciężkiej ręki”, do czego mają tendencje właściciele przestraszeni opowieściami o jego zapędach do dominacji. Wszelkie konflikty lepiej jest rozwiązywać raczej podstępem, a nie bezpośrednią konfrontacją. Przestraszony terierek bowiem nie tyle nie ustąpi, co będzie walczył do końca.
Na szczęście istnieje wiele sposobów motywowania tego psa, od wyjątkowo smacznych nagród począwszy, na nagrodzeniu wspólną zabawą kończąc. Możliwość poprzeciągania się zabawką czy pogoń za piłką to są rzeczy, które nasz bohater w pełni doceni.

Dla kogo ta rasa?
Osobom zwiedzionym rozmiarami i niezaprzeczalną urodą parsona trzeba od razu powiedzieć: to nie jest kanapowiec i choćbyśmy się bardzo starali, to takowego z tego terierka nie da się zrobić. Parson russell terrier to bardzo dobry towarzysz aktywnych osób, lubiących ruch na świeżym powietrzu, a może nawet chcących się sprawdzić z pupilem w jakimś psim sporcie.
Z powodu swojego temperamentu i pewnej ciętości nie najlepiej nadaje się do domów z maleńkimi dziećmi, za to z dziećmi trochę starszymi i nastolatkami dogaduje się na ogół wyśmienicie. Osoby starsze mogą polec w starciu z wymaganiami ruchowymi tego psa, no chyba że mimo wieku zachowały dużo energii i marzą o zwierzaku, który pomoże im zachować dawną aktywność.
Nie jest to idealna rasa dla miłośników wymuskanych ogródków: russelle wykorzystywano jako norowce, a z tego okresu pozostało im zamiłowanie do sprawdzania, jakie zwierzątka kryją się pod ziemią…

Wady
bywa nadpobudliwy
ma skłonność do dominacji
samce miewają konflikty z innymi psami
ma silny popęd łowiecki, obejmujący małe zwierzęta gospodarskie, koty i gryzonie
trudno mu się skupić

Zalety
inteligentny
pewny siebie
pogodny i pozytywnie nastawiony do życia
ma kompaktowe rozmiary

Zdrowie
W rasie istnieją genetyczne predyspozycje do kilku schorzeń, m. in. do zwichnięcia rzepki kolanowej oraz stanów patologicznych siatkówki oka. Czasami przytrafiają się przypadki ataksji – niezborności ruchowej wywołanej przez stany chorobowe centralnego układu nerwowego.

Żywienie
W młodości powinno się zwrócić uwagę na podawaną karmę – musi być bardzo dobrej jakości. Natomiast w wieku dorosłym parsonek nie ma jakichś wyjątkowych wymagań. Należy tylko zwrócić uwagę na produkty szczególnie alergizujące.

Pielęgnacja
Psy krótkowłose wystarczy wyczesać od czasu do czasu, zwłaszcza w okresach linienia –niestety bowiem parsony linieją stosunkowo często i obficie. Psy szorstkowłose (częściej występujące w rasie) nie sprawiają pod tym względem aż takich kłopotów, jednak dwa razy do roku powinny być trymowane. Można to robić własnoręcznie (jednak trzeba najpierw nauczyć się wykonywać ten zabieg prawidłowo, by nie sprawiać psu bólu) albo w profesjonalnym salonie groomerskim. Należy też regularnie kontrolować stan psich zębów.

Akcesoria
To, czego na pewno będziemy potrzebować przy parsonie, to zabawek – wiele osobników uwielbia zabawy w aportowanie. Poza tym znudzony terier to wyjątkowo destrukcyjny terier. Lepiej od początku zapewnić naszemu psu dostatecznie dużo zajęć… Opłaci się także inwestycja w długą linkę do nauki przywołania.

Źródło: Psy.pl