Owczarek pirenejski o gładkiej kufie

Owczarek pirenejski o gładkiej kufie

Bardzo bliski kuzyn owczarka pirenejskiego o kudłatym włosie, lecz mniej od niego popularny. Pirenejczyk z gładką kufą bywa większy i nieco spokojniejszy od kudłatego kuzyna, lecz również wymaga dużo ruchu i zajęcia. Bardzo chętny do współpracy, czujny, doskonały stróż.

Charakter
Owczarek pirenejski o gładkiej kufie to bliski krewny owczarka pirenejskiego długowłosego. Według Międzynarodowej Federacji Kynologicznej pirenejczyki to dziś różne rasy, jednak niegdyś stanowiły odmiany jednej, różniącej się tylko typem szaty.
Bardziej popularny był – i do dziś pozostał – ten z dłuższym włosem na całym ciele. Ze względu na wieloletnie krzyżówki między odmianami po kudłatych rodzicach nadal rodzą się czasem szczenięta z gładką kufą.
Poza typem szaty obie rasy pirenejczyków różni jeszcze parę cech.
Po pierwsze, te o gładkiej kufie mogą być większe, ich pysk często jest bardziej wydłużony, natomiast tułów – przeciwnie, krótszy, przez co sylwetka nierzadko wpisuje się w kwadrat.
Pirenejczyki o krótkowłosym pysku zwykle są też mniej nerwowe i szczekliwe od kudłatych kuzynów. Wydaje się, że rasa ta jest mniej wyrównana, jeśli chodzi o pasję do pracy. Kudłate pyrki to nierzadko pobudliwe raptusy, które jednak na torze agility przeistaczają się w torpedy, natomiast ich bracia o gładkich pyskach bywają bardziej zrównoważeni, lecz czasami brakuje im sportowego zacięcia.
Prawdopodobnie to właśnie ten brak wyrównania oraz szersze widełki wzrostu pirenejczyków o krótkowłosym pysku (częściej niż kudłate są zbyt duże do klasy medium agility) powodują, że są one rzadziej wybierane przez pasjonatów sportów kynologicznych. Wydaje się, że rasa mogłaby zyskać większe zainteresowanie jako pies rodzinny dla aktywnych.
Pirenejczyk o gładkiej kufie to pies aktywny i inteligentny. Mocno przywiązuje się do właściciela i całej rodziny, bez problemu akceptuje w domu inne zwierzęta. Niektóre osobniki są bardziej szczekliwe, inne mniej, jednak z pewnością powiadomią właściciela, gdy w otoczeniu będzie się działo coś niepokojącego.

Umiejętności
Rasa była, a we Francji jest nadal, wykorzystywana do pomocy przy zaganianiu owiec. Doskonale sprawdza się w psich sportach, szczególnie agility.

Szkolenie i wychowanie
Pirenejczyki wymagają dużo aktywności fizycznej i zajęcia umysłowego. Wobec obcych ludzi bywają nieufne, dlatego potrzebują starannej socjalizacji, by nie przeistoczyło się to w lękliwość.

Dla kogo ta rasa
Pirenejczyk jest wrażliwy i wymaga delikatnego podejścia, nie jest to pies dla ludzi o „twardej ręce”. Rasę tę można polecić miłośnikom psich sportów i aktywnego trybu życia.

Wady
reaktywny, pobudliwy
szczekliwy
wrażliwy
wymaga dużo ruchu i zajęcia
wymaga starannej socjalizacji
obficie linieje

Zalety
inteligentny i chętny do współpracy
doskonale sprawdza się w psich sportach
ekonomiczny w utrzymaniu
nieskomplikowany w pielęgnacji

Zdrowie
Rasa ta zazwyczaj cieszy się dobrym zdrowiem i jest długowieczna, jednak zdarza się u nich padaczka o podłożu genetycznym.

Żywienie
Owczarek pirenejski nie jest specjalnie wymagający pod względem żywienia – można go karmić zarówno suchą bądź mokrą karmą dobrej jakości, jak i pokarmem przygotowywanym w domu.

Pielęgnacja
Na pielęgnację pirenejczyka nie trzeba poświęcać dużo czasu. Zazwyczaj wystarczy szczotkowanie raz na 10-14 dni. Jedynie w okresie linienia – dwa razy do roku – należy to robić częściej.
Ich szata ma właściwości samooczyszczające – co się wysuszy, to się wykruszy. Jedynie miękkie włosy za uszami wymagają większej uwagi, bo mogą się filcować pod wpływem wilgoci.

Źródło: Psy.pl