Owczarek pikardyjski

Owczarek pikardyjski

Jedna z kilku ras francuskich owczarków, prawdopodobnie najrzadsza z tych uznanych przez FCI. Pikard ma w sobie coś przykuwającego uwagę – być może wyraz pyska z łobuzersko rozczochraną grzywką. W dodatku, jak zapewniają miłośnicy rasy, potrafi się uśmiechać. Jest inteligentny, wrażliwy i podatny na szkolenie – ma więc wszystkie cechy typowego owczarka.

Charakter
Owczarek pikardyjski należy do najmniej znanych francuskich ras pasterskich, choć jest też uważany za najstarszą z nich. To pies o naturalnej, nienachalnej urodzie, którego wygląd nie zmienił się od wieków.
Pikardyjczyk to pies obdarzony sporym temperamentem, jednak nienadaktywny. Jest inteligentny, wrażliwy i podatny na szkolenie – ma więc wszystkie cechy typowego owczarka.
Choć lubi ruch, to w domu jest zazwyczaj spokojny i się nie narzuca – cierpliwie czeka na spacer czy zainteresowanie ze strony właściciela. Oczywiście, jak w każdej rasie, zdarzają się osobniki bardziej energiczne i żywiołowe.

Umiejętności
To doskonały, czujny stróż, z reguły nieprzesadnie szczekliwy – chociaż zdarzają się zwierzaki lubiące częściej dawać głos. Wobec dzieci w rodzinie jest opiekuńczy i delikatny. Bez problemu dogada się z domowymi zwierzętami. Jego kontakty z napotkanymi psami zazwyczaj przebiegają poprawnie.
Owczarek pikardyjski jest bardzo wytrzymały i odporny. Będzie doskonałym psem dla ludzi lubiących aktywność na świeżym powietrzu. Chętnie towarzyszy w długich spacerach czy rowerowych wyprawach, bardzo lubi pływać. Można z nim uprawiać posłuszeństwo sportowe, agility i sporty obronne. Niektóre pikardy nadal pomagają w wypasaniu owiec i bydła.

Szkolenie i wychowanie
Jako typowy wiejski owczarek pikardyjczyk jest raczej nieufny wobec obcych, dlatego wymaga starannej socjalizacji od szczenięcia, aby naturalna rezerwa nie przerodziła się w lękliwość.
Pikardyjczyk nie nadaje się na kanapowca, który zadowoli się krótkim spacerkiem wokół bloku. Do pełni zadowolenia potrzebuje jakiejś aktywności fizycznej i umysłowej. Najszczęśliwszy jest wtedy, kiedy może coś robić z ukochanym panem. Choć chętnie się uczy, to bywa uparty – zwłaszcza jeśli właściciel nie potrafi mu jasno komunikować swoich oczekiwań albo kiedy wyczuje z jego strony brak konsekwencji.

Dla kogo ta rasa
Generalnie posiadanie przedstawiciela tej rasy nie wymaga wielkiego doświadczenia, lepiej jednak, jeśli właściciel posiadł już pewne umiejętności szkoleniowe. Bardzo ważna jest konsekwencja, nie można jednak pikarda traktować zbyt twardo.
Pikardyjczyk bez problemu odnajdzie się zarówno na wsi, jak i w mieście, najważniejsze jest bowiem dla niego przebywanie blisko człowieka. Często, nawet mając do dyspozycji ogród, woli przebywać w pomieszczeniu w pobliżu pana.

Wady
wymaga sporo ruchu i jakiegoś zajęcia
wymaga starannej socjalizacji

Zalety
podatny na szkolenie
w domu zazwyczaj spokojny i nienarzucający się
cierpliwy wobec dzieci
tolerancyjny wobec innych psów i zwierząt domowych

Zdrowie
Jeśli chodzi o zdrowie, to nie słyszy się o dużych problemach w tej rasie. Od czasu do czasu zdarza się dysplazja, dlatego odpowiedzialni hodowcy prześwietlają łokcie i biodra zwierząt hodowlanych. Bada się również oczy pod kątem chorób genetycznych.

Żywienie
Pewne kłopoty może sprawiać natomiast jego żywienie – nie ze względu na jakąś specjalną wrażliwość przewodu pokarmowego, ale dlatego, że niektóre pikardy bywają bardzo wybredne.

Pielęgnacja
Pielęgnacja psa tej rasy nie jest trudna. Szata jest sztywna i odporna na warunki atmosferyczne; nie filcuje się i nie wymaga strzyżenia ani trymowania.
Wystarczy wyszczotkować go raz na dwa tygodnie i kąpać, kiedy jest naprawdę brudny (jeśli jednak pikardyjczyk po prostu się ubłoci, to po wyschnięciu brud odpadnie).

Ciekawostki o rasie
Producenci nakręconego w 2005 r. amerykańskiego filmu „Because of Winn-Dixie” („Z powodu Winn-Dixie”) specjalnie na jego potrzeby zakupili we Francji pięć owczarków pikardyjskich, z których trzy zagrały… jedną rolę.
Trener Mark Forbes szukał psa przypominającego kudłatego kundla widocznego na okładce książki, na podstawie której kręcono film. Potrzebował jednak kilku psów o podobnym wyglądzie, dlatego zdecydował się na sprowadzenie rasowych owczarków pikardyjskich.
„Because of Winn-Dixie” to historia dziewczynki, która sprowadza się z ojcem do małego miasta i przygarnia tam psa, który pomaga jej w nawiązaniu nowych przyjaźni. Rustykalna uroda pikardyjczyka uchroniła go przed popularnością, której ofiarą padło wiele ras znanych z filmów. Większość ludzi jest bowiem przekonana, ze na ekranie faktycznie pojawia się sympatyczny kundelek