Owczarek belgijski groenendael

Owczarek belgijski groenendael

Owczarek belgijski występuje w czterech odmianach: malinois, tervueren, lakenois i groenendael. Wszystkie belgi są psami nieco ponad średniej wielkości, wyjątkowo inteligentnymi, z doskonale rozwiniętym zmysłem obserwacji, wrażliwymi, niekiedy lekko nerwowymi. Takim psem jest też owczarek belgijski groenendael.

Charakter
Owczarki belgijskie groenendaele mają duży temperament i nie lubią bezczynności. Wrażliwe i mocno przywiązane do domowników, potrzebują stałego kontaktu z właścicielem, któremu lubią towarzyszyć przez cały dzień. Jako typowe psy pasterskie, stworzone do wykonywania poleceń, nie powinny być pozostawione samym sobie.
W przypadku młodych zwierząt może to skutkować w przyszłości nadmierną nerwowością, pobudliwością i chęcią dominacji. Już od szczeniaka potrzebują także konsekwentnego wychowania; wymagają prowadzenia twardą ręką, ale w łagodny sposób.
Są przyjazne wobec dzieci z „własnego stada”, jednak z powodu swojej ruchliwości powinny kontaktować się z nimi od kontrolą dorosłych. Dobrze układają się ich relacje z domowymi zwierzętami, ale obce samce o silnych charakterach raczej się nie dogadają.
Groenendaele są dobrymi stróżami; czujnymi i z natury nieufnymi, mają silny instynkt terytorialny. Pracują w sposób charakterystyczny dla zaganiaczy – szczekając i biegając wokół, osaczają intruza i zmuszają do zatrzymania, starając się przy tym unikać razów, co bywa często mylnie poczytywane za przejaw tchórzostwa.

Umiejętności
Pierwotnym zadaniem owczarków belgijskich była pomoc przy wypasaniu stad owiec, liczących nawet do 200 sztuk. Praca psów polegała na utrzymywaniu owiec w odpowiednim miejscu na pastwisku i zaganianiu ich do zagrody; czasem trzeba było przepędzić stado na większą odległość. Groenendaele wykorzystywano także do pilnowania gospodarstw, a w czasie obu wojen były psami meldunkowymi.
Obecnie służą w policji, są tropicielami, ratownikami, a nawet przewodnikami niewidomych. Nadają się do wszechstronnego szkolenia, dobrze radzą sobie na kursach posłuszeństwa (PT), IPO (pies obrończy), a także w próbach pasienia. Są mistrzami psich sportów, np. agility, flyballu, frisbee, obedience.

Szkolenie i wychowanie
Groenendaele to psy o wybitnej pasji do pracy, bardzo pojętne i spostrzegawcze. Chętnie się uczą. Swoją inteligencję potrafią jednak wykorzystać także do unikania ćwiczeń, szczególnie, gdy są monotonne. Trzeba dostarczać im coraz to nowych zajęć, samo bieganie za piłką nie wystarczy.
Nie znoszą przymusu – aby dobrze pracować, muszą się przy tym świetnie bawić. Szczenięta potrzebują wczesnej socjalizacji z ludźmi, psami i innymi zwierzętami, powinny też poznawać różne nietypowe sytuacje.

Dla kogo ta rasa
Są odpowiednie dla ludzi aktywnych, uprawiających sporty, lubiących długie spacery i pracę z czworonogiem. Właściciel powinien mieć doświadczenie w wychowywaniu psów, być stanowczy i zrównoważony.

Wady
wymaga dużo ruchu i uwagi
źle wychowany może być nadpobudliwy i wykazywać skłonności do dominacji

Zalety
bardzo przywiązany do rodziny
inteligentny, nadaje się do wszechstronnego szkolenia
doskonały do uprawiania psich sportów
dobry, czujny stróż

Zdrowie
Są psami odpornymi i długowiecznymi; często dożywają 14-16 lat. Mogą wystąpić u nich predyspozycje do dysplazji stawów biodrowych (w Polsce do uzyskania praw hodowlanych nie ma obowiązku wykonywanie prześwietleń).
Zdarza się, że owczarek belgijski groenendael choruje na niedoczynność tarczycy. Problemem tej rasy jest też padaczka i zmiany skórne na tle alergicznym. Trzeba również pamiętać o nadwrażliwości belgów na narkozę.

Żywienie
Owczarki belgijskie mają szybką przemianę materii i jedzą dosyć sporo. Potrzebują karmy wysokoenergetycznej, dobrze zbilansowanej. Najwygodniejsze jest stosowanie gotowych karm (tylko renomowanych firm); można także przygotowywać posiłki samodzielnie.

Pielęgnacja
Szata groenendaela nie wymaga skomplikowanych zabiegów pielęgnacyjnych; do wyczesywania sierści najlepiej używać grzebienia z obrotowymi zębami. Kąpiemy psa w miarę potrzeby w szamponie dla psów długowłosych. Można używać kosmetyków przeznaczonych dla zwierząt o czarnym umaszczeniu.

Źródło: Psy.pl