Nowofundland

Nowofundland

Łagodność i przyjazne nastawienie nowofundlanda mogą sprawić, że nawet esteta strzepujący każdy pyłek wybaczy mu bałagan, który robi. Nowofundland to duży, pokryty gęstym, grubym futrem, mającym izolować go od zimnej wody pies o zrównoważonym charakterze i umiarkowanym temperamencie.

Charakter
Nowofundland to pies spokojny, zrównoważony, cierpliwy, odważny i pozbawiony agresji. Najlepiej będzie się czuł w domu z ogrodem, ale musi mieć zapewniony stały dostęp do środka. Bardzo przywiązany do rodziny, wymaga bliskiego kontaktu z człowiekiem. Nowofundland bez problemu zniesie nieobecność pana przez kilka godzin, ale odizolowanie go na stałe w kojcu może źle wpłynąć na jego psychikę. Nieszczęśliwy, samotny nowofundland skutecznie uprzykrzy życie domownikom i sąsiadom.
Przedstawiciele tej rasy są doskonałymi towarzyszami dzieci, mają opinię troskliwych nianiek. Nie należy ich jednak zostawiać samych z maluchami bez nadzoru – ze względu na swe rozmiary nowofundland może je z łatwością przewrócić, np. machając ogonem.
Nowofundland jest z natury łagodny w stosunku do ludzi i nawet nieznajomych traktuje życzliwie. Nie sprawdzi się więc w roli stróża, chociaż w wyjątkowych sytuacjach potrafi stanąć w obronie właściciela. Nie jest też psem dla estetów, ceniących sobie ład i porządek – nowofundland wnosi do domu sporo błota, wychlapuje wodę z miski, czasem mocno się ślini.
Niufek jest tolerancyjny wobec innych psów, niejednokrotnie tworzy silne więzi z czworonogami, z którymi mieszka lub często się spotyka. Dobrze jest sprawić mu jakiegoś psa towarzysza. Nigdy nie nadużywa siły i nie prowokuje bójek, ale zaatakowany zawsze się broni. Zaakceptuje własnego kota, lecz obcego na pewno przepędzi. Zdarza mu się pogonić za zającem lub sarną, a nawet zapolować na drób. Chociaż odznacza się umiarkowaną aktywnością, to do utrzymania go w dobrej kondycji konieczne są długie spacery, zwłaszcza jeśli ich elementem jest pływanie i zabawa w wodzie.

Umiejętności
Pierwotnie nowofundlandów używano do pomocy w wyciąganiu sieci rybackich i jako psów zaprzęgowych do przewożenia ciężkich ładunków. Wyjątkową cechą rasy jest pasja do pracy w wodzie, którą wykorzystuje się w ratownictwie wodnym. Na co dzień spokojne i dość flegmatyczne czworonogi w wodzie stają się zwinne i szybkie. Potrafią przyholować do brzegu łódź, skaczą z pędzącej motorówki, helikoptera czy wysokiego mostu. Dzięki doskonałemu węchowi nowofundland nadaje się do odnajdywania zaginionych lub zasypanych ludzi, a także do poszukiwania zwłok pod wodą i na lądzie.
Chociaż obecnie nowofundlandy są głównie psami do towarzystwa, to coraz więcej właścicieli szkoli je do pracy w wodzie. Powstają stowarzyszenia propagujące taką działalność, które współpracują z policją wodną i grupami ratowniczymi. W wielu krajach – także w Polsce – podczas wystaw klubowych organizowane są certyfikacje i mistrzostwa pracy wodnej.

Szkolenie i wychowanie
Nowofundland jest psem o dużej inteligencji, zdyscyplinowanym i skorym do współdziałania z człowiekiem. Uczy się chętnie, łatwo zapamiętuje polecenia, ale szybko się nudzi, dlatego treningi muszą być urozmaicone. Przedstawiciel tej rasy wymaga konsekwentnego, cierpliwego i łagodnego podejścia – nowofundland nie toleruje brutalnego traktowania. Trzeba też pamiętać, że to ciężki pies, który dość szybko się męczy, dlatego należy robić przerwy podczas nauki i zawsze mieć przy sobie zapas wody. Podczas intensywnej pracy potrafi wypić 2-3 litry.
Szkolenie należy rozpocząć już z małym szczeniakiem, najlepiej w psim przedszkolu. W tym samym czasie powinno się też zacząć naukę pracy w wodzie, oswajając malucha z zanurzaniem głowy i wyławianiem różnych przedmiotów z dna naczynia lub w płytkim zbiorniku. Po takim przygotowaniu będzie mógł później bez stresu ćwiczyć skoki i nurkowanie w głębokich akwenach.
Nowofundlandy wymagają także odpowiedniej socjalizacji i spacerów poza ogrodem. Nieprzyzwyczajony do innych psów i obcych ludzi nowofundland może stać się agresywny, a przez swoje gabaryty również bardzo niebezpieczny i problematyczny dla opiekunów.

Dla kogo ta rasa
Łagodny i dobroduszny nowofundland wbrew pozorom nie jest psem dla każdego. Nie nadaje się dla ludzi zapracowanych, którzy nie będą w stanie zapewnić psu odpowiedniego szkolenia i pracy umysłowej. Właściciel musi także liczyć się z wysokimi kosztami jego utrzymania. Przy doświadczonych opiekunach nowofundland odnajdzie się w większej rodzinie z dziećmi i innymi zwierzętami lub u sprawnego emeryta.

Wady
jego utrzymanie sporo kosztuje
wymaga pracochłonnej i systematycznej pielęgnacji
czasem mocno się ślini
wnosi do domu dużo błota

Zalety
bardzo przywiązany do właściciela
łagodny i tolerancyjny
doskonały przyjaciel dzieci
akceptuje inne czworonogi
inteligentny, szybko się uczy
chętnie współpracuje, jeśli postępuje się z nim spokojnie i konsekwentnie

Zdrowie
Nowofundland to silny i raczej odporny pies. Jednak jak większość dużych ras ma skłonności do dysplazji stawów biodrowych (do uzyskania uprawnień hodowlanych wymagane jest prześwietlenie z wynikiem A,B lub C), łokciowych i kolanowych oraz do skrętu i rozszerzenia żołądka.
Sporadycznie zdarza się dziedziczna metaboliczna choroba układu moczowego (cystynuria), charakteryzująca się wydalaniem zwiększonej ilości aminokwasu cystyny w moczu, co prowadzi do tworzenia się kamieni nerkowych. Kluby rasy nowofundland zalecają wykonywanie badań w kierunku nosicielstwa tego schorzenia.
Czasem występują choroby serca i układu krążenia – podzastawkowe zwężenie aorty i przetrwały przewód tętniczy – które mogą doprowadzić do nagłej, przedwczesnej śmierci. Zdarzają się również wady ustawienia powiek, alergie pokarmowe i problemy skórne wynikające najczęściej z braku odpowiedniej pielęgnacji.
Psom rasy nowofundland nie należy pozwalać na wylegiwanie się na zimnej ziemi czy betonie – zwłaszcza gdy są mokre – by nie zachorowały na zapalenie pęcherza moczowego i nerek. Szybko rosnącym szczeniętom nie służą intensywne zabawy z dużymi, aktywnymi psami, ponieważ mogą spowodować nadmierne obciążenie stawów i ścięgien.
Nowofundland pochodzi z obszaru o zimnym klimacie, dlatego doskonale znosi niskie temperatury, ale jest wrażliwy na upały. Latem potrzebuje zacienionego miejsca do odpoczynku i jeszcze więcej wody niż zwykle. Na spacery powinno się go wyprowadzać wcześnie rano i wieczorem, a także umożliwić mu pływanie.

Żywienie
Nowofundland jest rasą pierwotną, ukształtowaną w trudnych warunkach, dlatego doskonale wykorzystuje pożywienie. Dzienną porcję dla dorosłego psa trzeba podzielić co najmniej na dwa posiłki i zapewnić mu czterogodzinny odpoczynek po jedzeniu, by nie narażać psa na skręt żołądka. Należy też pamiętać o stałym uzupełnianiu wody, ponieważ nowofundlandy piją znacznie więcej niż inne psy.
Można stosować gotową karmę dla ras olbrzymich, dobraną do aktywności i wieku psa, lub samemu przygotowywać jedzenie – gotowane albo BARF. Domową dietę trzeba uzupełnić odpowiednimi suplementami, a w okresach linienia można dodać preparaty poprawiające stan sierści i skóry, zawierające biotynę, cynk i nienasycone kwasy tłuszczowe.

Pielęgnacja
Szata nowofundlanda jest gęsta i obfita, dlatego jej pielęgnacja wymaga sporo pracy. Pies tej rasy najintensywniej linieje na wiosnę, kiedy gubi dużą ilość miękkiego podszerstka. Trzeba go wtedy czesać codziennie, aby szybciej pozbyć się martwego włosa i zapobiec tworzeniu się kołtunów. Najlepiej posłuży do tego celu metalowy grzebień o długich i rzadkich zębach, szczotka pudlówka i zwykła rzadka szczotka.
Przed zabiegiem sierść można spryskać preparatem ułatwiającym rozczesywanie lub – jeśli jest mocno przesuszona – olejkiem norkowym (trzeba wmasować go we włosy, a potem wyczesać). Poza okresem linienia wystarczy wyszczotkować psa raz na kilka dni. Regularnie trzeba wycinać włosy między palcami, opuszkami i pod uszami.
Nowofundland powinien być kąpany mniej więcej co dwa miesiące w szamponach dla psów długowłosych (z dodatkiem olejku norkowego) lub zapobiegających podrażnieniom (np. z olejkiem z drzewa herbacianego). Jeśli często pływa, należy zawsze pamiętać o wysuszeniu wnętrza uszu, ponieważ wilgoć sprzyja rozwojowi chorób grzybiczych i stanom zapalnym.

Akcesoria
Nowofundlanda wyprowadzamy na spacery w szerokiej obroży lub na szelkach typu guard i na długiej, mocnej smyczy. Nowofundland potrzebuje dużego, wygodnego posłania, które pozwoli mu się swobodnie wyciągnąć. Psa tej rasy należy także zaopatrzyć w kaganiec – najlepiej fizjologiczny. Najlepszymi zabawkami dla nowofundlanda są duże piłki, które pies ten chętnie nosi w pysku i aportuje. Należy unikać małych przedmiotów, bo niufek może je połknąć lub się nimi zadławić.

Źródło: Psy.pl