Lancashire heeler

Lancashire Heeler

Lancashire heeler to bystrzak i cwaniak z uśmiechem na pysku, który przypomina wiejskiego burka. Nie zaimponujesz nim w towarzystwie, bo na pierwszy rzut oka nikt nie uzna go za rasowego, ale na torze agility błyśnie na pewno.

Charakter
Lancashire heeler to czworonóg wytrzymały i energiczny, czujny i inteligentny. Zawsze gotowy do zabawy, ale jak każdy pies nie może być zabawką dla dzieci. Równocześnie to miły towarzysz o ujmującym charakterze, wyjątkowo serdecznie odnoszący się do domowników i zachowujący w domu spokój.
Heelerki przepadają jednak za różnymi formami aktywności. Chętnie aportują, dobrze radzą sobie w agility, obedience, flyballu i pasieniu. W obrębie rasy można oczywiście spotkać różne temperamenty – od spokojnych po bardzo żywe.
Wobec obcych na ulicy są zwykle przyjazne, jednak intruz próbujący wejść na posesję czy do domu zostanie oszczekany. Wiele heelerów doskonale dogaduje się z innymi psami, a nawet lubi towarzystwo czworonogów większych od siebie. W dużym stopniu zależy to jednak od prawidłowej socjalizacji.
Heelery źle zsocjalizowane lub mające negatywne doświadczenia bywają ostre wobec innych psów. Mogą wykazywać zwłaszcza agresję lękową na smyczy. Ze względu na silny instynkt myśliwski trzeba zwracać uwagę na kontakty heelera z innymi małymi zwierzętami. Niemniej pies tej rasy wychowywany od małego z kotem zachowuje się wobec niego wzorowo.

Umiejętności
Przedstawiciel tej rasy uczy się szybko, ale jest dość uparty i pomysłowy. To bystrzak i cwaniak z uśmiechem na pyszczku. Choć to pies małego wzrostu, ducha ma jednak wielkiego i często próbuje postawić na swoim. Jeśli pozwolisz, by wszedł ci na głowę, wychowasz małego terrorystę. Nie należy traktować heelera ostro, lecz stanowczo i konsekwentnie.

Szkolenie i wychowanie
Heelerki lubią szczekać, więc od początku trzeba je wyciszać. Warto też zapanować nad innym ich ulubionym zajęciem, czyli łapaniem w zabawie za kostki. Poza tym wykazują silny instynkt pasterski, a gdy poczują trop, stają się zapalonymi myśliwymi.
Widowiskowym zachowaniem spotykanym u heelerków jest stawanie na tylnych łapkach, kiedy chcą lepiej się przyjrzeć czemuś, co znajduje się w oddali. Określa się to mianem „surykatki” (ang. meerkat), od nazwy ssaka żyjącego w południowej Afryce, który taką właśnie postawę przyjmuje.

Dla kogo ta rasa
Heeler nadaje się dla osoby aktywnej, lubiącej długie spacery i psie sporty, która jest gotowa poświęcić psu sporo czasu. Można go polecić rodzinom ze starszymi dziećmi, ale nie sprawdzi się on jako towarzysz maluchów.

Wady
zdarzają się genetyczne choroby oczu
dość szczekliwy
nie nadaje się dla małych dzieci

Zalety
czujny stróż
odważny
ma wesołe usposobienie

Zdrowie
Rasa ta jest generalnie zdrowa i odporna, jednak zdarzają się problemy o podłożu genetycznym. Głównie są to choroby oczu: CEA, zwichnięcie soczewki (PLL) oraz przetrwała błona źreniczna (PPM) i zaćma. Zdarza się także zwichnięcie rzepki kolanowej.

Pielęgnacja
Lancashire heeler mimo skromnych rozmiarów ma krępą, muskularną sylwetkę i jest silny. Być może jest to najmniejsza rasa pasterska. Jej przedstawiciele to zwierzęta zwinne i szybkie, w czym nie przeszkadzają im ich krótkie nogi. Okrywa je odporna na niepogodę szata. Włos jest krótki, ale z podszerstkiem, a na szyi tworzy niewielką kryzę.
Większość heelerów jest czarna podpalana, rzadziej spotyka się równie cenioną maść czekoladową (wątrobianą) podpalaną. Heelery mają zwykle uszy stojące, ale prawidłowe są też załamane. Bezpretensjonalnej urody psiaka dopełniają bystre oczy w kształcie migdałów.

Ciekawostki o rasie
Przedstawiciele tej rasy cieszą się popularnością w swojej ojczyźnie, poza tym psy te lubią Finowie i Szwedzi. Heelery można też spotkać w Stanach Zjednoczonych, Holandii i Norwegii, a pojedyncze sztuki w Niemczech i Rosji.