King charles spaniel

King charles spaniel
King charles spaniel od wieków pełni rolę psa do towarzystwa. To pies o krótkiej kufie, dużych, ciemnych oczach, pokryty jedwabistą, bardzo miłą w dotyku sierścią. Czuły i przyjemny jako domowy pupil.

Charakter
King charles spaniele to pieski bardzo łagodne i przyjazne zarówno wobec ludzi, jak i zwierząt. Na mają silnego instynktu stróżowania – co najwyżej trochę poszczekają, kiedy goście wchodzą do domu. Wobec obcych wykazują początkowo pewien dystans, jednak gdy przekonają się, że nic im nie grozi, nawiązują przyjazne stosunki.
King charles spaniele są zazwyczaj spokojne, nie wymagają dużo ruchu i zajęcia, najważniejszy jest dla nich sam kontakt z człowiekiem. Lubią przebywać blisko opiekuna. Niezbyt dobrze znoszą długotrwałą samotność. Są tolerancyjne wobec dzieci, nie nadają się jednak dla bardzo małych szkrabów, bo wymagają delikatności.
Doskonale dogadują się z innymi zwierzętami domowymi, choć nadal zachowały pewne instynkty swych przodków i czasem mogą np. pogonić za ptakiem.

Umiejętności
King charles spaniel od wieków pełni rolę doskonałego psa do towarzystwa. Można układać go także w kierunku posłuszeństwa sportowego czy tańca z psem. Łagodne i stabilne usposobienie sprawia, że pies ten sprawdza się w dogoterapii.

Szkolenie i wychowanie
To psy czułe i wrażliwe. Potrzebują serdecznego, łagodnego podejścia. Są inteligentne i kontaktowe. Łatwo je wychować. Chętnie uczą się różnych sztuczek, jeśli tylko nauka oparta jest na pozytywnej motywacji.

Dla kogo ta rasa
King charles spaniel nadaje się nawet dla początkującego przewodnika. Jest świetnym towarzyszem dla rodzin ze starszymi dziećmi i osób starszych. Dobrze czuje się nawet w małym mieszkaniu. Nie nadaje się natomiast dla ludzi, którzy długo przebywają poza domem.

Wady
dosyć wymagający w pielęgnacji
źle znosi upały
źle znosi chłody

Zalety
łagodny i miły
spokojny i zrównoważony
nadaje się dla początkujących psiarzy
nie jest hałaśliwy

Zdrowie
Niestety king charles spaniel nie należy do zbyt zdrowych ras, co jest wynikiem z jednej strony budowy czaszki, a z drugiej wysokiego stopnia inbredu. Dlatego bardzo ważne jest, by kupować szczenięta wyłącznie po zdrowych, przebadanych pod kątem różnych chorób rodzicach.
King charles spaniel narażony jest na syndrom brachycefaliczny (BAS), czyli zespół wad związanych ze skróconą kufą (problemy z układem oddechowym), jak i oczami (oczy duże, wypukłe, narażone na urazy). W związku z tym psy tej rasy źle znoszą upały i zimno. Zagrożeniem jest dla nich także narkoza. Mimo wszystko rasa powinna być zdolna do naturalnego porodu.
Wśród chorób oczu zdarzają się: zaćma, dystrofia rogówki, nieprawidłowy wzrost rzęs (to jedna z najbardziej narażonych na tę chorobę ras), entropium, małoocze, druzy tarczy nerwu wzrokowego, zapalenie rogówki. Zdarzają się choroby serca: niedomykalność zastawki mitralnej i przetrwały przewód tętniczy. Ponadto zaobserwowano w rasie takie problemy jak wypadanie rzepek czy niezarośnięte ciemiączko.

Żywienie
King charles spaniel ma skłonność do tycia, dlatego należy kontrolować jego dawkę pokarmową i dostosować ją do potrzeb psa. Można stosować wysokogatunkowe gotowe karmy lub samemu przygotowywać jedzenie, ale trzeba je uzupełnić preparatami mineralno-witaminowymi. Dzienną porcję dzielimy na dwa posiłki.

Pielęgnacja
Pielęgnacja king charles spaniela nie jest trudna, ale powinna być systematyczna. Jego szata ma wyglądać naturalnie, dlatego się jej nie strzyże ani nie trymuje. Przedstawiciel tej rasy gubi niewielkie ilości sierści przez cały czas, ale ponieważ jest ona miękka, łatwo ją sprzątnąć.
Psa czeszemy przynajmniej raz w tygodniu. Trzeba zwrócić uwagę na włosy pod pachami, w pachwinach i na uszach, gdzie łatwo tworzą się kołtuny. Rozdzielamy je palcami (nie wycinamy) i delikatnie rozczesujemy. Regularnie kontrolujemy stan uszu. Należy też sprawdzać, czy w fałdzie na pyszczku nie dochodzi do odparzeń lub zakażeń i raz-dwa razy w tygodniu fałdę trzeba przecierać wacikiem z wodą, następnie wytrzeć do sucha.
King charles spaniela kąpiemy w miarę potrzeby w szamponach dla psów o długim, jedwabistym włosie. W zależności od jego kondycji stosujemy odpowiednią odżywkę lub balsam. Sierść po spłukaniu wyciskamy w ręcznik i suszymy suszarką ustawioną na średnią temperaturę, jednocześnie rozczesując ją szczotką zgodnie z kierunkiem wzrostu włosów (sierść powinna być prosta i błyszcząca).

Akcesoria
Do czesania najlepiej stosować szczotkę pudlówkę i metalowy grzebień; można też użyć szczotki z naturalnego włosia. Ze względu na płaski pyszczek, nie należy używać głębokich misek. Na czas jedzenia można psu zakładać snood, czyli rodzaj komina chroniący uszy przed ubrudzeniem.

Źródło: Psy.pl