Kerry blue terrier

Kerry Blue Terrier

Krzepki, średniej wielkości terier o prostym grzbiecie, elegancki w ruchu, o gęstej, miękkiej, lokowatej sierści wybarwiającej się w młodym wieku od czerni do błękitnopopielatej. Aktywny, energiczny, bywa awanturniczy wobec innych psów. Właściciel kerry musi się liczyć z koniecznością odbywania intensywnych spacerów. To skoczny pies, co sprawia, ze można z nim uprawiać niektóre psie sporty.

Charakter
Kerry sprawia wrażenie większego niż jest – energiczny i dynamiczny, o atletycznej budowie i bystrym wyrazie pyska zwraca na siebie uwagę, ale i budzi respekt. „Temperament niemal bez zarzutu, jeśli akceptuje się pewną skłonność do zmniejszania populacji kotów. Jest niezrównany w polowaniu na szczury, czarujący jako towarzysz, godny zaufania jako stróż” – tak o kerry blue terrierze pisał w 1922 r. E.M. Webb, oddając istotę tej rasy.
Praca hodowlana oczywiście nieco poskromiła instynkt łowiecki oraz wrodzoną ciętość, ale nadal w kerry blue drzemie dusza samodzielnego myśliwego. Można jednak mieć w domu i kerry, i kota, z tym że pierwszy musi być kot albo też szczenię i młody kot muszą być wzięte w jednym czasie. Pamiętać jednak należy, ze tolerowanie własnego kota nie przenosi się na inne.
Agresja w stosunku do obcych psów, szczególnie samców wobec samców, zdarza się i jest cechą naturalną u tych energicznych czworonogów. Nie jest jednak na tyle silna, żeby konsekwentny właściciel nie mógł sobie z nią poradzić. Odpowiedzialni hodowcy dobierają pary do rozrodu tak, by zminimalizować tę cechę.
Pies tej rasy to miły, niekłopotliwy i przyjazny domownik. Lubi przytulanie i pieszczoty oraz zabawy. Uczuciem obdarza wszystkich członków rodziny. Wobec dzieci jest delikatny i opiekuńczy. Ponieważ jest mocno zbudowany i dość odporny na ból, nawet jeśli zostanie zbyt mocno przytulony czy pociągnięty za futro, nie zareaguje agresywnie. Oczywiście nie znaczy to, że można zostawić dziecko samo z psem.

Umiejętności
Właściciel kerry musi się liczyć z koniecznością odbywania intensywnych spacerów. To skoczny pies, co sprawia, ze można z nim uprawiać niektóre psie sporty. W Polsce kilka kerry startowało w zawodach agility, jednego można było oglądać podczas zawodów obedience. W Stanach Zjednoczonych psy te uczestniczą w próbach polowych, a niektórzy pasjonaci trenują z nimi pasienie.

Szkolenie i wychowanie
Kerry jest bardzo inteligentny i szybko się uczy, ale posłuszeństwo nie należy do jego mocnych stron. Jeśli wziąć pod uwagę dawną użytkowość rasy, której przedstawiciele musieli sobie radzić z wydrą na głębokiej wodzie czy z borsukiem w norze, nie dziwi, że kerry bywają krnąbrne i niezależne. Przewodnik musi czasem włożyć sporo wysiłku, by wyegzekwować polecenie, a i tak zdarza się, że pies go przechytrzy i postawi na swoim.
Błękitnego teriera wyhodowano do polowania, przewodnik musi wiec kontrolować jego instynkt i nauczyć go bezwarunkowego odwołania. Nie jest to pies, który wychowa się sam, dlatego mniej doświadczonym właścicielom zaleca się ukończenie podstawowego kursu posłuszeństwa, żeby pupil nie wyrósł na łobuza.

Dla kogo ta rasa
Przedstawiciel tej rasy nie nadaje się na psa podwórzowego. Pozostawiony sam sobie zdewastuje ogród i znajdzie sposób, by opuścić nawet najlepiej zabezpieczony teren.
Poza tym skazywanie tego bardzo towarzyskiego czworonoga na samotność będzie dla niego karą. Dużo lepiej będzie się czuł nawet w niewielkim mieszkaniu, ale towarzysząc właścicielowi w codziennym życiu. Trzeba jednak pamiętać, że choć nie jest
szczekliwy, to zasygnalizuje przybycie gości, a głos ma niski i mocny.

Wady
uparty i niezależny
bywa agresywny wobec innych psów
ma silny instynkt łowiecki
potrzebuje sporo ruchu i rozrywek
wymaga pracochłonnej pielęgnacji

Zalety
przywiązany do właściciela
wesoły i chętny do zabaw
cierpliwy wobec dzieci
nie linieje

Zdrowie
Kerry są zdrowe i odporne, a choroby o podłożu genetycznym zdarzają się u nich sporadycznie.

Żywienie
Kerry cieszy się doskonałym apetytem. Można go karmić zarówno suchą lub mokrą karmą dobrej jakości, jak i pożywieniem przygotowywanym w domu.

Pielęgnacja
Charakterystyczną cechą tej rasy jest to, ze kerry rodzą się czarne jak smoła i dopiero z wiekiem ich szata się rozjaśnia, co jest spowodowane działaniem genu dominującego.
Kerry nie linieją, lecz wymieniają włosy stopniowo, jak ludzie, dlatego mogą się sprawdzić jako psy dla alergików. Szata powinna być regularnie przystrzygana a do wystaw profesjonalnie przygotowana.

Ciekawostki o rasie
Nie wiadomo, czy to prawda, czy mit, ale przypuszcza się, że swoje długie, faliste futro, które rozjaśnia się z wiekiem, kerry blue mogły odziedziczyć po hiszpańskich psach dowodnych.
W 1588 roku miała miejsce klęska Wielkiej Armady, czyli floty hiszpańskiej, która najechała Anglię. Część statków zatonęła u brzegów Irlandii, a wśród rozbitków były między innymi te kudłate czworonogi.