Gończy słowacki

Gończy słowacki

Pies gończy podobny do gończego polskiego, lecz o bardziej wydłużonej sylwetce. Obdarzony doskonałym węchem i silnym instynktem łowieckim. Twardy, zawzięty i niezależny, wymaga doświadczonego i konsekwentnego przewodnika. Hodowany jest głównie przez myśliwych.

Charakter
Gończy słowacki przypomina gończego polskiego, ale jest od niego mniejszy, bardziej wydłużony w proporcjach i występuje wyłącznie w umaszczeniu czarnym podpalanym.

Umiejętności
Oryginalna nazwa rasy – kopov – pochodzi prawdopodobnie od węgierskiego „kopó”, co w tym języku oznacza psa gończego. Kopov od lat hodowany jest przede wszystkim jako wyspecjalizowany gończy na tzw. czarną zwierzynę, czyli dzika. Poluje się z nim też na lisy i zające. Jest cięty na drapieżniki.
Można też układać kopova jako posokowca. Cechuje go doskonały węch, duża wytrzymałość i zacięcie w podążaniu za tropem. Tropiąc, głosi zwierzynę.
Gończy słowacki ma doskonały zmysł orientacji, o czym wspomina nawet wzorzec rasy. Nie zgubi się w lesie, nawet jeżeli zapominając o bożym świecie, zapędzi się w niedostępne knieje!

Szkolenie i wychowanie
Każdy, kto nie jest myśliwym, a mimo wszystko zdecyduje się na kopova, musi mieć na uwadze przeznaczenie i wrodzone predyspozycje tej rasy. Gończy słowacki uważany jest za psa trudnego w układaniu – nawet dla doświadczonego menera.
Dla tego samodzielnego i pełnego temperamentu czworonoga najważniejszy jest świat zapachów, a szczególnie tropów zwierzyny. Szkolenie należy więc zacząć wcześnie i wykazać się żelazną konsekwencją. Choć czuły nos tego psa sprawia problemy, jedna z suczek mieszkających w Polsce uprawia agility.
Natomiast w domu kopov jest niekłopotliwy – większość czasu przesypia. Wobec obcych ludzi najczęściej nieufny albo obojętny, w stosunku do własnej rodziny jest bardzo czuły i łasy na pieszczoty – co nie oznacza, że słucha wszystkich jej członków.

Dla kogo ta rasa
Z pewnością nie jest to rasa dla każdego. Cały czas znajduje się głównie w rękach myśliwych, którzy niezbyt chętnie sprzedają szczenięta innym ludziom, by nie straciły cech użytkowych.
Poza myśliwymi te gończe nadają się tylko dla osób mających spore pojęcie o układaniu psa i gotowych zmierzyć się z wyzwaniami stawianymi przez silny węch i mocno rozwinięty instynkt łowiecki.
Nic więc dziwnego, że gończe słowackie nigdzie – może poza swoją ojczyzną – nie należą do ras popularnych. Na Słowacji rozpowszechnione są głównie w rejonach górskich, w których występuje dużo dzików. Cieszą się zainteresowaniem także w Czechach i w Niemczech. W Polsce hodują je głównie myśliwi.

Wady
ma silny instynkt łowiecki
jest bardzo uparty
wymaga sporo ruchu

Zalety
doskonały pomocnik myśliwego
czujny stróż
spokojny w domu
łatwy w pielęgnacji
zdrowy i odporny

Zdrowie
Jako pies selekcjonowany głównie pod kątem użytkowości, gończy słowacki jest rasą zdrową i odporną. Zdarzają się infekcje uszu.

Żywienie
Kopov jest psem niewybrednym i dobrze wykorzystującym karmę. Oczywiście pies intensywnie polujący powinien otrzymywać pokarm bardziej energetyczny.

Pielęgnacja
Pielęgnacja szaty nie jest kłopotliwa, w okresie linienia (dwa razy do roku) należy psa wyczesywać gumowym zgrzebłem lub rękawicą z wypustkami.
Pewnej uwagi wymagają oklapnięte uszy, szczególnie po pływaniu, ze względu na możliwość infekcji przy niedostatecznej wentylacji.

Źródło: Psy.pl