Entlebucher

Entlebucher

Entlebucher to średniej wielkości, krótkowłosy pies o ładnym, trójkolorowym umaszczeniu. Najmniejsza z czterech ras szwajcarskich psów pasterskich. Pies o bardzo dobrych predyspozycjach do stróżowania: czujny, nieufny wobec obcych, inteligentny. Jest pełen energii, potrzebuje więc sporo ruchu i zajęcia.

Charakter
Entlebucher to najmniejszy z czterech szwajcarskich psów górskich i do bydła (pozostałe to duży szwajcarski pies pasterski, berneński pies pasterski i appenzeller). Wszystkie cztery rasy mają charakterystyczne trójkolorowe umaszczenie.
Entlebucher to pies przyjazny i miły. Lubi towarzystwo ludzi i innych psów. W stosunku do swojej ludzkiej rodziny jest lojalny, mocno przywiązuje się do opiekuna. Chętnie się uczy. Nie poleca się go jednak początkującym właścicielom, bo mogą mieć problemy z jego silnym instynktem stróżowania.

Umiejętności
Psy te miały pilnować i zaganiać stada bydła oraz pilnować domu i obejścia. Do dziś doskonale sprawdzają się w roli stróży, choć przede wszystkim są psami do towarzystwa. Można również z nimi uprawiać psie sporty.

Szkolenie i wychowanie
Jako typowy pies zaganiający, entlebucher chętnie współpracuje z człowiekiem. Mimo gotowości do pracy, nie jest nadpobudliwy i jeśli zapewni mu się dłuższe spacery, dobrze przystosuje się do życia w mieszkaniu.
Z natury jest nieufny, wymaga więc starannej socjalizacji w młodym wieku. Kupując szczenię, należy zwrócić szczególną uwagę na psychikę rodziców, a przynajmniej matki. Zdarzają się niestety entlebuchery tchórzliwe, przy czym trudno czasem stwierdzić, na ile jest to kwestia wadliwej psychiki, a na ile niedostatecznej socjalizacji.
Entlebucher o prawidłowej psychice przy pierwszym kontakcie może szczekać na obcą osobę i zachowywać dystans, ale jeśli zachowuje się ona spokojnie, a właściciel pokaże psu, że wszystko jest w porządku, czworonóg szybko nawiąże z gościem przyjacielskie kontakty.

Dla kogo ta rasa
Rasę tę można polecić każdemu, kto chciałby mieć psa ruchliwego, ale nie zamęczającego swoją aktywnością. Doskonale sprawdza się jako towarzysz rodziny, zwłaszcza że w stosunku do dzieci, które zna, jest bardzo łagodny.
Również miłośnicy psich sportów będą zadowoleni z entlebuchera. Nie potrzebuje specjalnej motywacji, praca z panem to dla niego sama radość. Nie ma skłonności do włóczęgostwa i kłusownictwa, można więc bez problemu zabierać go na wycieczki w plenerze.

Wady
wymaga starannej socjalizacji
potrzebuje sporo ruchu i zajęcia
zdarzają się osobniki lękliwe

Zalety
dobry towarzysz dla aktywnych rodzin
podatny na szkolenie
można z nim uprawiać sporty
nieskomplikowany w pielęgnacji
zdrowy i odporny

Zdrowie
Choć zasadniczo jest to rasa zdrowa, czasami zdarza się dysplazja stawów biodrowych i choroby oczu o podłożu genetycznym (dostępny jest m.in. test na PRA) – dlatego warto badać pod tym kątem psy przeznaczone do hodowli.

Żywienie
Entlebucher nie ma pod tym względem jakichś szczególnych wymagań. Można go żywić zarówno gotowymi karmami dobrej jakości, jak i pokarmem przygotowywanym samodzielnie w domu.

Pielęgnacja
Pielęgnacja entlebuchera nie nastręcza problemów. Pies linieje dwa razy w roku, wymaga wtedy częstszego szczotkowania, aby pozbyć się martwego włosa.

Źródło: Psy.pl