Cavalier king charles spaniel

Cavalier King Charles Spaniel

Cavalier king charles spaniel to miły, pozbawiony agresji, czuły piesek do towarzystwa. Nieduży, pokryty jedwabistą sierścią, o zwisających uszach i wielkich, ciemnych, pięknych oczach. Jest pogodnym, przyjemnym stworzeniem lubiącym towarzystwo ludzi.

Charakter
Cavalier king charles spaniel to sympatyczny pies rodzinny. Ma umiarkowany temperament, jest wesoły, żywy i całkowicie pobawiony agresji. Lubi być rozpieszczany. Cavalier zwykle jest otwarty i pewny siebie, ale zdarzają się także osobniki nieśmiałe (nie mogą być jednak nadmiernie lękliwe czy nerwowe). Ufność i przyjazny stosunek do świata mogą wpędzić cavaliera w kłopoty, dlatego trzeba pilnować, aby nie spotkała go krzywda, np. ze strony obcego psa.
Te niewielkie, wyjątkowo łagodne, cierpliwe i chętne do zabawy czworonogi uchodzą za idealnych kompanów dzieci. Lepiej nadają się jednak dla nieco starszych pociech. Kilkuletnie maluchy trzeba najpierw nauczyć delikatnie się z nimi obchodzić. Cavalier king charles spaniel jest wrażliwy, mocno się przywiązuje i nie znosi samotności. Jeśli właściciel dużo czasu spędza poza domem, powinien zapewnić cavalierowi towarzystwo – najlepiej psa tej samej rasy. Czworonóg ten potrafi też żyć w zgodzie z kotem, królikiem czy papugą.
Niewątpliwą zaletą tych niewielkich psów jest łatwość, z jaką przystosowują się do nowych warunków – można je wszędzie z sobą zabierać. Będą szczęśliwe, wiodąc zarówno aktywne, jak i spokojne życie. Na spacerach cavalier king charles spaniel tryska energią, a w domu chętnie wyleguje się na kanapie. Cavaliery są mało hałaśliwe, ale jeśli mają do dyspozycji ogród, zwykle wykazują silniejszy instynkt terytorialny i częściej szczekają.

Umiejętności
W dawnych czasach miniaturowe spaniele takie jak cavalier king charles spaniel wykorzystywano do polowań na drobne ptactwo – pełniły rolę aporterów i płochaczy. Dzięki miłemu usposobieniu i efektownemu wyglądowi stały się też ulubieńcami arystokratów. Współcześni przedstawiciele rasy to głównie psy do towarzystwa, choć nie zatraciły one zupełnie instynktu myśliwskiego.
Psy rasy cavalier king charles spaniel nadają się do uprawiania niektórych sportów – doskonale radzą sobie na torze agility, można też ćwiczyć z nimi obedience czy taniec z psem. Sprawdzają się w dogoterapii – cavaliery mogą pracować z dziećmi z niewielkim stopniem upośledzenia i jako psy wizytujące w szpitalach, hospicjach czy domach opieki.

Szkolenie i wychowanie
Cavalier king charles spaniel to pojętny uczeń, jeśli tylko postępuje się z nim łagodnie, a ćwiczenia sprawiają mu przyjemność. Należy być konsekwentnym, uzbroić się w cierpliwość i nie oczekiwać natychmiastowych rezultatów ani bezwzględnego posłuszeństwa w każdej sytuacji. W wypadku tej rasy świetnie sprawdza się kliker – można za jego pomocą nauczyć psa nie tylko podstawowego posłuszeństwa, ale również sztuczek. Cavaliery to łakomczuchy, ulubiony smakołyk będzie więc dla nich dodatkową zachętą.
Ostre traktowanie może spowodować, że cavalier king charles spaniel straci właściwą sobie radość życia. Nie oznacza to jednak, że należy mu na wszystko pozwalać. Choć jest z natury uległy, to zbytnią pobłażliwość właściciela szybko wykorzysta. W ruchliwych miejscach psa tej rasy powinno się prowadzić na smyczy, bo młody, niesforny lub czymś przestraszony może pobiec przed siebie i nie zareagować na wołanie.

Dla kogo ta rasa
Z cavalierem poradzi sobie nawet początkujący właściciel. Pies ten umie dostosować się do każdych warunków i zaakceptuje taką ilość ruchu, jaką będziemy w stanie mu zapewnić. Cavalier king charles spaniel nadaje się zarówno dla ludzi lubiących aktywny, ale niezbyt forsowny wypoczynek, jak i dla rodzin z dziećmi czy dla osób starszych.

Wady
wymaga systematycznej pielęgnacji
zdarza mu się zbierać odpadki
zbytnia ufność przysparza mu czasem kłopotów

Zalety
sympatyczny, bardzo przywiązuje się do właściciela
dobrze dogaduje się z dziećmi
łagodny w stosunku do ludzi i zwierząt
można z nim uprawiać niektóre psie sporty
łatwo adaptuje się do każdych warunków
na ogół mało hałaśliwy

Zdrowie
Szczeniaka rasy cavalier king charles spaniel należy kupować tylko w sprawdzonej hodowli. Wiele chorób ujawnia się w późniejszym wieku, dlatego im starsi są rodzice miotu, tym większa szansa, że ich dzieci będą się cieszyć dobrym zdrowiem (oczywiście trzeba sprawdzić aktualne wyniki badań). Poważną, późno ujawniającą się przypadłością rasy cavalier king charles spaniel jest niedomykalność zastawki dwudzielnej serca (MVD). W związku z tym ważne jest badanie pod tym kątem co roku szczególnie psów hodowlanych. Lekarz powinien osłuchać serce, a w razie pojawienia się niepokojących szmerów skierować na dalszą diagnostykę.
Duże, płytko osadzone oczy cavalierów są narażone na urazy mechaniczne (np. w czasie zabawy z pobratymcami o dłuższej kufie). Psy tej rasy mają predyspozycje do katarakty, postępującego zaniku siatkówki (PRA), dystrofii rogówki, dystrofii siatkówki, distichiasis (dwurzędowość rzęs – wada rozwojowa polegająca na obecności dodatkowego rzędu rzęs przy wewnętrznej krawędzi brzegu powieki), entropium (podwinięcie powieki), zespołu suchego oka lub nadmiernego łzawienia. Badania okulistyczne u psów rasy cavalier king charles spaniel powinno się wykonywać co roku.
Typowa dla rasy jest małopłytkowość (trombocytopenia), ale zwykle nie powoduje następstw w postaci zaburzeń krzepnięcia krwi. U cavalierów zdarzają się skłonności do wypadania rzepek, rzadko dysplazja stawów biodrowych, a także alergie o różnym podłożu.
Coraz częściej pojawia się choroba o podłożu genetycznym o nazwie zespół Arnolda-Chiariego (towarzyszy jej jamistość rdzenia kręgowego – syringomyelia). W związku ze zbyt małą pojemnością czaszki u psów rasy cavalier king charles spaniel dochodzi do przemieszczenia się móżdżku przez otwór potyliczny do kanału kręgowego. Utrudnia to przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego, przez co zwiększa się ciśnienie wewnątrzczaszkowe, a to prowadzi do zaburzeń neurologicznych (tzw. pseudoświąd szyi). Diagnostyka jest mało rozpowszechniona i kosztowna. Choroba ujawnia się dość późno, dlatego zaleca się nieużywanie w hodowli zbyt młodych zwierząt (dotyczy to głównie reproduktorów).
Cavaliery ze względu na dość krótki pysk są bardziej niż inne rasy narażone na przegrzanie. Podczas letnich upałów nie powinny przebywać w pełnym słońcu, a na dłuższe spacery najlepiej zabierać je rano lub wieczorem. Przedstawiciele rasy cavalier king charles spaniel lepiej znoszą niższe temperatury, choć jesienna wilgoć może im nie służyć.

Żywienie
Cavaliery mają skłonności do tycia, nie należy ich więc przekarmiać. Dietę dostosowujemy do trybu życia pupila. Aktywne czworonogi mogą dostawać pokarmy wyżej energetyczne, psom starszym i mniej ruchliwym podajemy jedzenie o niższej zawartości tłuszczu. W żywieniu cavalierów można stosować wysokogatunkowe gotowe karmy lub samemu przygotowywać jedzenie, ale trzeba je uzupełnić preparatami mineralno-witaminowymi. Dzienną porcję dzielimy na dwa posiłki.

Pielęgnacja
Pielęgnacja psa rasy cavalier king charles spaniel nie jest trudna, ale musi być systematyczna. Jego szata ma wyglądać naturalnie, dlatego się jej nie strzyże ani nie trymuje. Cavalier gubi niewielkie ilości sierści przez cały czas, ale ponieważ jest miękka, łatwo ją sprzątnąć.
Psa czeszemy przynajmniej raz w tygodniu szczotką pudlówką i metalowym grzebieniem; można też użyć szczotki z naturalnego włosia. Trzeba zwrócić uwagę na włosy pod pachami, w pachwinach i na uszach, gdzie łatwo tworzą się kołtuny. Rozdzielamy je palcami (nie wycinamy) i delikatnie rozczesujemy. Po spacerze za miastem trzeba pamiętać o usunięciu z szaty cavaliera rzepów, nasion i patyków.
Cavaliera kąpiemy w miarę potrzeby w szamponach dla psów o długim, jedwabistym włosie. W zależności od jego kondycji stosujemy odpowiednią odżywkę lub balsam. Sierść po spłukaniu wyciskamy w ręcznik i suszymy suszarką ustawioną na średnią temperaturę, jednocześnie rozczesując ją szczotką zgodnie z kierunkiem wzrostu włosów (powinna być prosta i błyszcząca). Psy tej rasy mają skłonność do odkładania się kamienia nazębnego, dlatego warto przyzwyczaić pupila do mycia zębów lub podawać mu specjalne gryzaki. Trzeba też sprawdzać uszy i kontrolować gruczoły okołoodbytowe.
Cavalier king charles spaniel nie wymaga specjalnego przygotowania do wystawy. Kąpiemy go dzień wcześniej, a w dniu wystawy dokładnie rozczesujemy. Wycinamy włosy między opuszkami i wyrównujemy pióropusz na łapach (nie należy go całkowicie usuwać, bo jest charakterystyczną cechą rasy). Prezentujemy go na ringówce dopasowanej kolorystycznie do umaszczenia. Cavalier king charles spaniel musi umieć swobodnie chodzić przy nodze właściciela i stać w pozycji wystawowej. Najlepiej wystawiać go z tzw. wolnej ręki, czyli bez dotykania.

Akcesoria
Dla psa rasy cavalier king charles spaniel najlepsze są ceramiczne miski (zdarzają się alergie kontaktowe na plastik), wysokie i wąskie, dzięki czemu zwierzę nie ubrudzi uszu (można mu też zakładać specjalny rękaw na głowę, tzw. snoods).
W wypadku cavalierów w zabawie dobrze sprawdzają się miękkie maskotki, niezbyt twarde piłki i bawełniane sznurki. W trosce o zgryz lepiej się nie przeciągać z nimi przedmiotami. Jeśli często podróżujemy lub jeździmy na wystawy, warto przyzwyczaić zwierzaka do transportera. Na spacer cavalier king charles spaniel powinien być wyprowadzany w miękkiej, wygodnej obroży lub dobrze dopasowanych szelkach oraz na tradycyjnej, lekkiej smyczy.

Ciekawostki o rasie
W hodowli rasy cavalier king charles spaniel powinno się kojarzyć osobno odmiany jednomaściste (czarna podpalana i ruby) i łaciate (tricolor i blenheim). Łączenie wszystkich kolorów powoduje, że rodzą się szczenięta z nieprawidłowymi znaczeniami, a raz wprowadzony gen łaciatości może przez wiele pokoleń pojawiać się w linii psów jednomaścistych. Długość szaty i uszu cavalierów często odpowiada umaszczeniu. Psy czarne podpalane i tricolor mają bardziej obfity włos i dłuższe uszy, chociaż zdarzają się odstępstwa od tej reguły.