Bolończyk

Bolończyk

Bolończyk to miły, nieagresywny, wesoły piesek do towarzystwa. Niewielki, o charakterystycznej długiej, kędzierzawej, czysto białej sierści. Na co dzień spokojny i zrównoważony, ale zawsze chętny do zabawy. Niezwykle mocno przywiązuje się do opiekuna.

Charakter
Bolończyki charakteryzują się dużą wrażliwością i inteligencją oraz umiarkowanym temperamentem. Maleńkie, pełne uroku i niepowtarzalnego piękna, śnieżnobiałe o długim, falistym, puszystym włosie są wyjątkowo eleganckie.
Bolończyki bardzo przywiązują się do człowieka i są bez reszty zakochane w opiekunie. Znakomicie sprawdzają się jako pieski do towarzystwa. Mają ogromną potrzebę bliskości człowieka, najchętniej towarzyszyłyby mu na okrągło. To pieszczochy do n-tej potęgi. Ten uśmiechnięty piesek każdego zachęci do zabawy i rozbawi niejednego ponuraka.

Umiejętności
Bolończyk od stuleci hodowany jest jako pies do towarzystwa, dlatego sprawdza się w tej roli znakomicie. Pomimo niewielkiej postury, da sobie radę także w roli stróża, czy raczej dzwonka alarmowego. Jest bardzo czujny i kiedy tylko coś go zaniepokoi, nie omieszka o tym powiadomić głośnym szczekaniem.

Szkolenie i wychowanie
Panuje opinia, że pieski te są nieposłuszne, jednak wynika to wyłącznie z lenistwa opiekunów, którzy uważają, iż małych słodkich, psiaków nie trzeba wychowywać i można je rozpieszczać bez ograniczeń. Takie przekonanie prowadzi na manowce.

Zdarza się czasem, że dorosły bolończyk załatwia się w domu, ale dzieje się tak, bo trafił na właściciela, który zlekceważył naukę czystości w okresie szczenięctwa, i podopieczny utrwalił sobie, że to nic złego. Tymczasem psy tej rasy są inteligentne i uczą się błyskawicznie. Jeśli zaniedbamy wychowanie, nic dziwnego, że bolończyk wejdzie nam na głowę – pretensje możemy mieć wtedy tylko do siebie.
Bolończyki z ochotą uczą się sztuczek, o ile tylko trening oparty jest na pozytywnej motywacji. Jest to dla psiaka świetna sprawa, bo łączy dwie rzeczy, które bolończyki uwielbiają – zabawę i kontakt z ukochanym panem.

Dla kogo ta rasa
Z wychowaniem tego miłego pieska poradzi sobie nawet początkujący psiarz. Jednak bolończyk nie nadaje się dla każdego. Jeśli długie godziny pracujesz poza domem, dobrze się zastanów nad wzięciem bolończyka. Piesek ten potrafi tęsknie wypatrywać właściciela nawet pozostawiony pod opieką znanych sobie osób. Lepiej także nie brać bolończyka, jeśli drażni nas pies ciągle plączący się pod nogami i miłośnie patrzący w oczy. Właściciel sportowiec też nie znajdzie w bolończyku partnera, chyba że nie przeszkadza mu piesek na rękach podczas joggingu.

Wady
źle znosi długotrwałą izolację od człowieka
jest bardzo wrażliwy
jego długa szata wymaga regularnej pielęgnacji

Zalety
spokojny i zrównoważony
łatwy do wychowania
doskonały pies rodzinny
ekonomiczny w utrzymaniu
nie linieje

Zdrowie
Bolończyki to psy wyjątkowo zdrowe. Jednak zdarzają się im urazy związane z aktywnością, np. zerwania więzadeł. Do najczęstszych przypadłości zdrowotnych należą u nich choroby układu kostno-stawowego, m.in. zwichnięcie rzepki kolanowej i choroby Legg-Calve-Perthesa oraz zespół „white shaker” – powtarzające się napady drżenia, niegroźne dla życia. Sporadycznie zdarzają się infekcje uszu.

Żywienie
Bolończyki to łakomczuchy, trzeba więc uważać, aby ich nie zatuczyć. Jeśli żywimy psa domowym jedzeniem, należy mu podawać dodatkowo suplementy, które zapewnią m.in. piękny wygląd sierści.

Pielęgnacja
Szata bolończyka wymaga codziennej pielęgnacji i szczotkowania. Jeśli robimy to codziennie, wystarczy poświęcić na to 5 minut, jednak jeśli zaniedbamy sprawę, futerko się skołtuni i jego wyczesywanie będzie bardziej pracochłonne i mniej przyjemne.
Do tego dochodzą cotygodniowe kąpiele i regularne wizyty u fryzjera. Bolończykowi nie trzeba wprawdzie układać sierści, jak w wypadku bichon frise czy maltańczyka, ale jego włos powinien być w miarę równy, dlatego trzeba go przycinać.
Alternatywą jest oczywiście ostrzyżenie psiaka na krótko. Wówczas kąpiemy psa 1-2 razy w miesiącu, w zależności od trybu życia i jakości sierści.
Utrapieniem mogą być wycieki z oczu, które zabarwiają szatę na kolor brunatny. Bez dobrego, czytaj: drogiego, środka do codziennego przemywania oczu się nie obejdzie. Jak u większości małych ras, częstym problemem jest osadzanie się kamienia nazębnego. Regularnej kontroli wymagają także uszy, które są słabo wentylowane, mają więc tendencje do stanów zapalnych.

Akcesoria
Akcesoria do pielęgnacji białej szaty bolończyka powinny być z najwyższej półki, bo te ze zwykłej stali brudzą sierść na szaro. Do rozczesywania stosujemy szczotki i grzebienie. Sierść bolończyka wymaga wysokiej jakości środków pielęgnacyjnych, przeznaczonych do białej szaty. Nie mogą one zawierać olejku norkowego, który powoduje zażółcenie włosa.

Źródło: Psy.pl