Bokser

Bokser

Wśród laików bokser budzi strach rzekomo groźnym pyskiem i umięśnioną sylwetką. Psiarzy z kolei rozczula wesołym sposobem bycia. A prawda leży pośrodku: bokser ma wiele zalet, ale nie jest psem dla każdego.

Charakter
Bokser to pies pewny siebie, o mocnych nerwach i zrównoważonym charakterze. Ma ogromny temperament, jest energiczny, wesoły i pełen werwy. Jego przywiązanie do właściciela, wierność i czułość są powszechnie znane. Bokser bywa zaborczy, choć zwykle nie domaga się natrętnie pieszczot.
Jest wrażliwy na podniesiony głos i zmiany w zachowaniu domowników, dlatego źle się czuje w domach, w których głośno wymienia się poglądy. Nie lubi zostawać długo sam i nie nadaje się do trzymania w kojcu (także z powodu krótkiej sierści). Boksery mało szczekają, ale za to wydają całą gamę innych dźwięków. Wyraźnie też sygnalizują swoje potrzeby, urazy (np. ból ucha, łapy) czy złe samopoczucie.
Bokser świetnie dogaduje się z dziećmi i zawsze jest chętny do wspólnej zabawy. Trzeba jednak pamiętać o jego żywiołowości, w wyniku której może niechcący przewrócić malucha. Ma też skłonność do pilnowania dzieci, a w związku z tym może być niemiły dla osób postronnych, które uzna za zagrożenie.
Jest psem sprawnym i aktywnym. Bokser musi dać upust swojej ogromnej energii, w przeciwnym razie może niszczyć przedmioty w otoczeniu lub nie wykonywać poleceń. Temu psu nie wystarczy zwykły spacer – potrzebuje wielu zajęć fizycznych i bodźców umysłowych. Treningi siłowe trzeba jednak dostosować do jego wieku oraz warunków pogodowych.
Czujność, śmiałość i odwaga sprawiają, że boksery doskonale sprawdzają się w roli obrońców. Nie wykazują przy tym nadmiernej agresji i zazwyczaj ograniczają się do ostrzegawczego warknięcia, ale jeśli zajdzie potrzeba, potrafią użyć siły fizycznej. Z natury boksery są przyjazne wobec obcych ludzi, jeśli są oni akceptowani przez właścicieli, choć w dorosłym wieku mogą nie lubić zbytniej poufałości.
Niektóre boksery są mało tolerancyjne wobec innych psów. Samce (zwłaszcza reproduktory) z trudem znoszą obecność na swoim terenie osobnika tej samej płci o równie dominującym charakterze. Boksery zaakceptują inne zwierzęta domowe.

Umiejętności
Boksery brały udział w I wojnie światowej jako psy meldunkowe, sanitarne i obronne. Dzięki zasługom na polu walki uznano je za psy służbowe i zaczęto wykorzystywać w policji i wojsku.
Dzisiaj bokser to przede wszystkim pies rodzinny. Nadaje się do wszechstronnego szkolenia, zarówno w zakresie podstawowego posłuszeństwa (PT 1-3 – pies towarzyszący), jak i na psa użytkowego (IPO V, IPO 1-3 – pies obronny i IPO-FH – pies tropiący FCI).
Można uprawiać z nimi sporty, takie jak obedience, agility czy mondioring. W niektórych krajach pracują jako psy terapeuci – pomagają osobom niepełnosprawnym ruchowo, chorym na cukrzycę i epilepsję. Niekiedy boksery są używane w ratownictwie (np. jako psy gruzowiskowe) czy w służbach celnych do wykrywania przemycanych towarów.

Szkolenie i wychowanie
Bokser jest inteligentny, pojętny i chętny do współpracy. Bardzo szybko się uczy, jeśli traktuje się go łagodnie, lecz konsekwentnie, a ćwiczenia są urozmaicone. Początkowo nieco trudności może sprawiać okiełznanie jego temperamentu i nadmiernej ekscytacji, dlatego szkolenie wymaga cierpliwości.
Naukę najlepiej zacząć już w psim przedszkolu. O sukcesie szkoleniowym w dużej mierze decydują autorytet i zaangażowanie właściciela oraz pozytywna motywacja. Bokser najchętniej uczy się podczas zabawy, a ulubiony smakołyk czy zabawka będą dla niego dodatkową zachętą do pracy.
Szczeniaka tej rasy nietrudno wychować. Należy postępować z nim stanowczo, ale serdecznie. Trzeba mu zapewnić socjalizację – bokser powinien stykać się z różnymi ludźmi, innymi zwierzętami i nowymi sytuacjami. Zabawy w przeciąganie mocno napinające dolną szczękę (np. wstęp do ćwiczeń z obrony) muszą się odbywać z dużym wyczuciem.
Do 15 miesięcy nie powinno się boksera poddawać treningom forsującym stawy (bieganie przy rowerze czy skoki). Wskazane są spokojne spacery, w czasie których sam zdecyduje, ile i jak intensywnie chce się ruszać.
Ważne są też kontakty z innymi psami. Zabawy z innymi szczeniakami mogą odbywać się bez przeszkód, ale nie należy pozwalać na szaleństwa z dorosłymi psami, ponieważ nasz pupil, próbując im dorównać, może się łatwo nabawić kontuzji. Dobrze wychowany bokser jest posłuszny i nie ma skłonności do ucieczek.

Dla kogo ta rasa
Bokser to pies dla osoby zafascynowanej rasą, aktywnej i energicznej. Właściciel powinien mieć podstawową wiedzę na temat psiej psychiki, musi poświęcić zwierzakowi sporo czasu oraz zapewnić mu odpowiednią ilość ruchu i ćwiczeń. Bokser z jednej strony wymaga pewnej pobłażliwości, zaś z drugiej dużej konsekwencji. Może być więc dobrym psem dla początkującej osoby pod warunkiem, że opiekun zaangażuje się w jego szkolenie i zapewni mu wystarczającą ilość zajęć umysłowych.

Wady
gubi sierść przez cały rok
samce bywają agresywne wobec pobratymców tej samej płci
rozlewa wodę podczas picia
bardzo energiczny, może być niedelikatny

Zalety
oddany rodzinie
wesoły i pełen energii
świetnie dogaduje się z dziećmi
czujny, ale mało hałaśliwy
sprawdza się w roli obrońcy
akceptuje małe zwierzęta domowe
może uprawiać psie sporty
łatwy w pielęgnacji

Zdrowie
Z powodu nieco skróconej kufy bokser jest wrażliwy na wysokie temperatury, dlatego latem trzeba go chronić przed przegrzaniem. Nie może przebywać długo w pełnym słońcu ani odbywać forsownych treningów, a na długie spacery najlepiej zabierać go wcześnie rano lub wieczorem. Należy mu zapewnić chłodne miejsce do odpoczynku i dostęp do wody. Można też przykryć jego głowę i kark mokrym ręcznikiem.
Krótka szata bez podszerstka i pozbawiony sierści brzuch czynią tego psa mało odpornym na zimno. Podczas zimowych spacerów należy dbać, aby przez cały czas bokser był w ruchu, a rozgrzany nie kładł się na śniegu. W duże mrozy można założyć mu ubranko, choć lepiej po prostu skrócić spacer.
Bokser ma skłonności do dysplazji stawów biodrowych (rzadziej łokciowych) – w Polsce jednym z warunków uzyskania uprawnień hodowlanych jest badanie stawów biodrowych. Dość często zdarza się spondyloza, czyli przewlekłe, nieuleczalne schorzenie, w którego wyniku dochodzi do zwyrodnień kostnych w trzonach kręgowych i stawach kręgosłupa, a w efekcie do niedowładów i paraliżu.
U psów rasy bokser pojawiają się też problemy kardiologiczne: podzastawkowe zwężenie ujścia aorty (SAS), powodujące niewydolność krążenia, zwężenie zastawki tętnicy płucnej (PS), kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM) i arytmogenna kardiomiopatia prawej komory (ARVC). W Polsce nie ma obowiązku przeprowadzania badań serca bokserów, ale odpowiedzialni hodowcy je wykonują. Boksery częściej niż inne rasy zapadają na nowotwory.
Czasami mogą się przytrafić rozszerzenie i skręt żołądka, alergie kontaktowe, wziewne i pokarmowe (szczególnie u białych psów), zapalenie spojówek i grudkowe zapalenie trzeciej powieki.

Żywienie
Przedstawiciel tej rasy zwykle ma dobry apetyt, ale bywa też wybredny. Można podawać mu suchą wysokogatunkową karmę dla dużych ras z dodatkiem glukozaminy i chondroityny (dostępna jest także specjalna karma dla tej rasy). Jeśli zdecydujemy się na domowe jedzenie, trzeba uzupełniać je preparatami wapniowo-witaminowymi i mineralnymi (po konsultacji z lekarzem weterynarii lub doświadczonym hodowcą).
Szczególnie ważne jest prawidłowe żywienie szczeniąt. Młody pies musi być dobrze odżywiony, ale nie może być otyły. Bokser szybko rośnie, a zbyt wczesne przybranie na wadze miewa niekorzystny wpływ na rozwój stawów i kości. Warto też co jakiś czas zrobić kontrolne badanie poziomu wapnia i fosforu we krwi.
Dzienną porcję dla dorosłego boksera najlepiej podzielić na co najmniej dwa posiłki i zapewnić psu minimum godzinę spokoju po jedzeniu, by zapobiec skrętowi żołądka.

Pielęgnacja
Bokser jest łatwy w pielęgnacji. Zwykle najintensywniej linieje dwa razy w roku: wiosną i jesienią, lecz niewielkie ilości sierści gubi przez cały czas. Psa wystarczy wyczesać raz w tygodniu (w trakcie linienia codziennie) gumowym zgrzebłem lub specjalną rękawicą. Na koniec można go przetrzeć wilgotnym ręcznikiem, co pozwoli usunąć kurz, złuszczony naskórek i martwe włosy.
W fałdach skóry na policzkach i pod oczami gromadzą się zanieczyszczenia, dlatego powinno się systematycznie (nawet codziennie) przecierać je (także powieki) kosmetykami do pielęgnacji oczu.
Boksera kąpiemy w miarę potrzeby w dobrej jakości szamponach dla psów krótkowłosych. Można też stosować kosmetyki hipoalergiczne lub lecznicze (np. jodoforowe). Regularnie sprawdzamy uszy, skracamy pazury, jeśli pies sam ich nie ściera, i usuwamy kamień nazębny.
Pies tej rasy nie wymaga specjalnego przygotowania do wystawy – powinien być czysty i umieć zachować się na ringu. Prezentujemy go na cienkim łańcuszku typu żmijka i skórzanej smyczy lub na ringówce dostosowanej kolorem do umaszczenia.

Akcesoria
Na spacery wyprowadzamy go na miękkiej, dość długiej, mocnej smyczy i w solidnej obroży lub w dobrze dopasowanych szelkach. Boksery są bardzo silne, potrafią mocno ciągnąć, trzeba je więc nauczyć spokojnego chodzenia na smyczy.
Przedstawiciela tej rasy zajmą maskotki z mocnej gumy, piłki, bawełniane sznury czy gryzaki z juty, których wielkość i twardość trzeba dobrać do wieku zwierzaka. Bokser powinien mieć w domu zapewniony dostęp do wygodnego, dużego legowiska. Miski dla boksera powinny być ceramiczne – metalowe lub plastikowe miski mogą powodować alergie.