Bloodhound

Bloodhound

Inna nazwa rasy bloodhound brzmi „Pies świętego Huberta”. To piękny, masywny, duży zwierzak o charakterystycznej luźnej skórze i długich uszach, sympatyczny i silnie przywiązujący się do właściciela. Ponieważ jego głównym zadaniem było tropienie, po dziś dzień to zajęcie wprawia bloodhounda w stan najwyższej ekscytacji.

Charakter
Mimo swojej ogromnej sylwetki i dużej sile bloodhound jest zwierzakiem wrażliwym. Nie znosi niedelikatnego traktowania, natychmiast zamyka się w sobie. Wobec właścicieli jest bardzo uczuciowy. Uwielbia im towarzyszyć, i to wszędzie. Długotrwała samotność nie jest dla bloodhounda!
Choć nasz bohater jest psem myśliwskim i widok kota startującego mu spod łap może się okazać pokusą nie do odparcia, to w stosunku do zwierząt domowych jest łagodny, wręcz opiekuńczy. Podobnie zresztą wobec dzieci w rodzinie. Warunkiem jest jednak odpowiednie, spokojne, a jednocześnie konsekwentne wychowanie oraz wczesna, dobrze prowadzona socjalizacja. Zwłaszcza samce, jeśli nie określi się im wcześniej granic, mogą być trudne w prowadzeniu.
Wiele psów świętego Huberta nie grzeszy przesadną odwagą – dlatego właśnie trzeba od początku zapoznawać je ze światem, bo niedostateczna pewność siebie w połączeniu z lękiem łatwo może się przeistoczyć w tak zwaną ostrość pozorną, czyli agresję ze strachu.
Pies ten nie czuje się dobrze w hałasie wielkiego miasta, nie przepada też za wieloma bodźcami naraz, bowiem łatwo go rozpraszają. Dlatego jeśli ma żyć w warunkach miejskich, trzeba go do nich powoli przyzwyczajać. Bloodhound zupełnie nie nadaje się na stróża – włamywaczowi będzie raczej z zainteresowaniem towarzyszył, zamiast go przegonić…
Jest za to stworzeniem inteligentnym i potrafi tę inteligencję wykorzystywać w praktyce. Bloodhoundy słyną z pokonywania zabezpieczeń – umieją otwierać zamknięte drzwi czy szafki oraz wspinać się na ogrodzenia.
Wąchanie to bloodhoundowy żywioł, do tego stopnia, że bywa dla psów tej rasy źródłem kłopotów. Amerykańscy przewodnicy psów tropiących mawiają – co brzmi drastycznie – że „bloodhound bez smyczy to martwy bloodhound”. Chodzi o tak silne skupienie na podjętym śladzie, że pies naprawdę przestaje reagować na czynniki zewnętrzne. Jeśli jakiś zapach zaintryguje go podczas swobodnego biegania, zwierzak niemal na pewno zignoruje wołanie właściciela i będzie podążał za tropem. Łatwo może wówczas zaginąć, a nawet stracić życie pod samochodem czy w kłusowniczych wnykach.
Warto od młodego wieku rozwijać te niezwykłe umiejętności i zachęcać psa do wykorzystywania nosa, bawiąc się z nim w rozmaite gry węchowe, takie jak wyszukiwanie przedmiotów czy podążanie po samodzielnie ułożonym śladzie. Nie należy jednak zaniedbywać podstawowego szkolenia posłuszeństwa – w późniejszych etapach nauki będzie jak znalazł.

Szkolenie i wychowanie
Bloodhound długo dojrzewa, dlatego z młodymi psami nie można podejmować zbyt forsownych treningów; może je to zrazić do współpracy z człowiekiem. A ponieważ ze swej natury bloodhound jest samodzielny i nigdy nie nauczył się w pełni podporządkowywać poleceniom ludzi, lepiej od szczenięctwa przekonywać go, że współpraca jest opłacalna…
W związku z silną chęcią podążania po tropie nauczenie bloodhounda perfekcyjnego przychodzenia do nogi może być bardzo trudne – ten pies „głuchnie”, gdy podejmie interesujący go ślad. To nie znaczy jednak, że można mu ograniczać spacery – potrzebuje bardzo dużo ruchu.

Dla kogo ta rasa?
Pasjonaci tropienia w każdym wydaniu, mający odpowiednie warunki dla bloodhounda, powinni się nim zainteresować. Ten wielki pies nadaje się dla rodzin z dziećmi, jednak z uwagi na ogromną tolerancję należałoby… chronić go przed milusińskimi, bowiem pozwoli im na wiele, zanim straci cierpliwość. Ale gdy to już się stanie, może być niebezpieczne – choćby z uwagi na jego wymiary.
Te psy nie nadają się dla osób starszych, schorowanych albo w złej kondycji fizycznej. Bloodhoundy to bardzo silne zwierzęta, a gdy podejmą trop, są niemal nie do zatrzymania. Mimo pewnego uporu i samodzielności psy te są delikatne psychicznie, dlatego zwolennicy silnej ręki nie będą umieli się z nimi porozumieć.

Wady
nadmiernie wrażliwy
wymaga starannej socjalizacji i wychowania
niezależny
uparty

Zalety
wyrozumiały wobec dzieci
przyjazny dla rodziny
łagodny wobec innych zwierząt w domu
świetnie sprawdza się w tropieniu

Zdrowie
Bloodhound ma skłonności do skrętu żołądka, zapalenia uszu i zapalenia spojówek. Zdarzają się przypadki nużycy oraz dysplazja stawów biodrowych.

Żywienie
Bloodhound nie jest psem tanim w utrzymaniu, zwłaszcza w szczenięctwie i młodości, bowiem wyjątkowo szybko rośnie, toteż wymaga wsparcia – suplementowania jedzenia związkami wspomagającymi wzrost kośćca oraz karm z wyższej półki.
Hodowcy zalecają też podawanie młodym bloodhoundom l-karnityny, wspomagającej rozwój mięśni gładkich, czyli m.in. mięśnia sercowego. Żeby zmniejszyć ryzyko skrętu żołądka, należy podawać psom tej rasy dzienną dawkę pokarmu podzieloną na kilka mniejszych porcji.

Pielęgnacja
Krótka, dość twarda sierść nie przysparza właścicielom bloodhoundów wielu zmartwień. Co kilka dni warto zwierzaka wyszczotkować, zwłaszcza w okresie linienia. Należy bardzo starannie i często sprawdzać stan uszu – ciężkie, zwisające małżowiny nie sprzyjają utrzymaniu higieny, a zwłaszcza wietrzeniu wnętrza ucha.

Akcesoria
Kto decyduje się na bloodhounda, na pewno będzie z nim tropił – dlatego od szczenięctwa warto przyzwyczajać psa do noszenia szelek. Uprząż powinna być wygodna, nie krępować ruchów psa i być tak skonstruowana, żeby amortyzowała nacisk na klatkę piersiową – pies tej rasy na śladzie mocno prze do przodu, dlatego szelki nie mogą mu sprawiać dyskomfortu.

Źródło: Psy.pl