Bergamasco

Bergamasco

Bergamasco to niegdyś pies pasterski, obecnie wykorzystywany do towarzystwa i jako pies ozdobny. Jego sierść filcuje się w charakterystyczne dredy, a że przy tym jest to duże zwierzę, jego wygląd jest naprawdę imponujący. Inteligentny, łatwo poddaje się szkoleniu, ale bywa nieco uparty i samodzielny.

Charakter
Bergamasco jest odważny i pewny siebie. Szybko się uczy. Łagodny w stosunku do ludzi i innych zwierząt, dobrze czuje się zarówno w licznej rodzinie, jak i w stadzie psów. Psy tej rasy nawiązują też niezwykłą więź z dziećmi. Są niezwykle cierpliwe, tolerancyjne i opiekuńcze. Doskonale wywiązują się z roli czworonożnej niani.

Umiejętności
We Włoszech owczarki te szkolone są jako psy gruzowe i doskonale sprawdzają się w tej pracy. Typowa dla rasy nieufność do obcych czyni z bergamasco doskonałego stróża. Nie jest on jednak groźną bestią – raczej ostrzega o przybyciu intruzów i odstrasza ich groźną postawą.

Szkolenie i wychowanie
Pomimo inteligencji i chęci do pracy z człowiekiem, pies ten nie jest ślepo posłuszny. Taka psychika bergamasco ukształtowała się przez wiele lat pracy przy stadzie, kiedy często musiał działać samodzielnie. W jego wychowaniu istotna jest staranna socjalizacja.

Dla kogo ta rasa
Z wychowaniem bergamasco poradzi sobie większość ludzi, jednak należy pamiętać, że pies ten wymaga jakiegoś zajęcia i sporo ruchu. Nie można też zapominać o jego specyficznej szacie, którą niełatwo utrzymać w czystości.

Wady
nieco uparty i samodzielny
szata trudna do utrzymania w czystości

Zalety
dobry towarzysz rodziny
podatny na szkolenie
łagodny wobec ludzi i zwierząt
czujny stróż

Zdrowie
Bergamasco jest psem zdrowym, odpornym na warunki atmosferyczne. Nie są znane choroby specyficzne dla tej rasy.

Żywienie
Bergamasco nie ma szczególnych wymagań. Można żywić go gotowymi karmami lub pokarmem przygotowywanym samodzielnie.

Pielęgnacja
Szata bergamasco nie wymaga specjalnej pielęgnacji, filcuje się w sposób naturalny, choć dredom trzeba trochę „pomagać”, aby osiągnęły pożądany kształt. Wprawdzie jako pies kudłaty bergamasco nie linieje, ale na długiej szacie znosi do domu dużo brudu. Jeżeli ktoś nie ma ambicji wystawowych i hodowlanych, może bergamasco czesać albo strzyc, co pozwala zachować u psa większą higienę.
Szata miewa różne odcienie szarości i koloru płowego. Może też mieć kolor matowej czerni, która często na słońcu nabiera rudego odcienia. Z wiekiem włos rozjaśnia się, w zależności od pory roku zmienia też odcień.
Popularna jest również maść marmurkowa (szara w czarne plamy). Ponieważ psy z wiekiem jaśnieją, osobnik marmurkowy może stać się po jakimś czasie jasnopopielaty. Przy tej maści tęczówka oka często bywa całkowicie lub częściowo niebieska.

Źródło: Psy.pl