Appenzeller

Appenzeller

Appenzeller pracował jako pastuch w trudnym, górskim terenie. Dzięki temu jest bardzo odporny, wytrzymały, zwinny i sprytny. Appenzeller najlepiej czuje się na wsi, jednak nie nadaje się do trzymania w kojcu.

Charakter
Appenzellery to psy energiczne, wesołe i bystre. Uczą się chętnie i szybko, choć… mogą zaskoczyć pomysłowością. Mają dużą potrzebę ruchu i zajęć umysłowych. Bez stymulacji mogą stwarzać problemy: przesadnie pilnować terenu i przedmiotów lub członków rodziny, niszczyć.
Appenzeller najlepiej czuje się na wsi, jednak nie nadaje się do trzymania czy w kojcu. Musi mieć stały kontakt z ludźmi, bo lubi im towarzyszyć w codziennych czynnościach.
Jeśli właściciel poświęci dużo czasu na zabawę i szkolenie, pies przystosuje się do życia w mieście. Gdy zaspokaja się jego potrzeby, w domu zachowuje się spokojnie i nie narzuca się.

Umiejętności
Apki są szybkie, zwinne, chętne do współpracy i obdarzone doskonałym refleksem. Wytrzymałe fizycznie i odporne na trudne warunki atmosferyczne z powodzeniem uprawiają agility, flyball, frisbee czy posłuszeństwo sportowe. Pracują także jako psy ratownicze, przewodnicy niewidomych, a nawet jako terapeuci.

Szkolenie i wychowanie
Appenzeller najmocniej wiąże się z jedną osobą, którą uzna za przewodnika, ale jest lojalny wobec całej rodziny. Uwielbia zabawy, jest więc doskonałym – i zadziwiająco delikatnym – towarzyszem dziecięcych gier. Ma silny instynkt stadny, a do stada zalicza nie tylko ludzi, ale też zwierzęta domowe.
Wobec obcych psy te te są raczej nieufne, ale dobrze zsocjalizowane zachowują dystans, bez okazywania strachu czy agresji. Z obcymi czworonogami rzadko popadają w konflikty.
W wypadku tej rasy ważna jest staranna socjalizacja. Pozbawiony jej appenzeller może wyrosnąć na nerwowego dzikusa. Psy te dorastają powoli; zazwyczaj dopiero w wieku trzech lat są w pełni dojrzałe psychicznie. Potrzebują konsekwencji, ale źle znoszą twarde traktowanie.

Dla kogo ta rasa
Przedstawiciel tej rasy potrzebuje mądrego przewodnika, który będzie umiał ukierunkować i spożytkować jego energię.

Wady
niewybiegany może niszczyć
źle zsocjalizowany może wykazywać lęk, a nawet agresję

Zalety
wesoły
szybko i chętnie się uczy
odważny

Zdrowie
Choć appenzeller zyskał sobie miłośników i nie należy do ras ekstremalnie rzadkich, to baza hodowlana jest bardzo wąska. Wszystkie zarejestrowane psy pochodzą od zaledwie 11 założycieli, rasa jest więc mocno zinbredowana. Niebywałe znaczenie ma zatem selekcja pod kątem zdrowia, co się Szwajcarom udaje.
Jak na rasę hodowaną w tak bliskim pokrewieństwie, appenzellery są zadziwiająco odporne. Zawdzięczają to surowej selekcji i temu, że ominęły je mody i nadal są rasą naturalną. Jak u wielu innych psów zdarza się jednak dysplazja.
Zinbredowanie rasy wpływa także zapewne na długość życia. Wiele psów tej wielkości dożywa ponad 14 lat, a appenzellery żyją przeciętnie 12-13 lat.

Pielęgnacja
Szata appenzellera wymaga tylko szczotkowania. Poza czasem linienia raz na dwa tygodnie, a w jego okresie nawet codziennie.

Ciekawostki o rasie
Nazwa rasy wzięła się od kantonu Appenzell w Szwajcarii. Jedna z głównych teorii dotyczących jej pochodzenia głosi, że to rasa rodzima, powstała na bazie psów bytujących tu już w epoce brązu.
Druga zaś mówi, że appenzeller, tak jak jego więksi kuzyni, jest potomkiem molosów przywiedzionych przez Rzymian. Być może obie są prawdziwe i w żyłach appenzellerów płynie krew psów o różnym pochodzeniu.