Akita

Akita

Akity udowodniły, że są ponad miarę wytrzymałe i wierne. Właściciel, który doceni te cechy, musi być zarazem konsekwentny i wyrozumiały. Akita to pies z natury nieufny wobec obcych, akceptuje ich jednak, jeśli są mile widziani przez właściciela.

Charakter
Akita to pies o umiarkowanym temperamencie, lojalny, przywiązany do właściciela, ale powściągliwy w okazywaniu uczuć. Nie domaga się pieszczot, choć ceni kontakt z człowiekiem. Przedstawiciel tej rasy nie jest raczej polecany dla dzieci, choć zwykle dobrze się z nimi dogaduje, jeśli zostanie prawidłowo wychowany. Ze względu na siłę i rozmiary szczególnego nadzoru wymagają jego kontakty z kilkulatkami. Trzeba też pamiętać, że akita wobec obcych maluchów może być mało wyrozumiały.
To pies z natury nieufny wobec obcych, akceptuje ich jednak, jeśli są mile widziani przez właściciela. Niehałaśliwy, mało pobudliwy, obdarzony silnym instynktem terytorialnym akita doskonale poradzi sobie w roli stróża. Często sprawia wrażenie, że nie interesuje się otoczeniem, lecz w rzeczywistości stale je kontroluje i jest gotowy do interwencji.
Akity bywają agresywne wobec obcych pobratymców. We własnym stadzie właściciel musi nadzorować stosunki między psami, żeby nie dochodziło do konfliktów (zwłaszcza między samcami). Akita może dogadać się z drugim psem, jeśli będzie on niekonfliktowy lub przeciwnej płci. Większość akit zaakceptuje małe zwierzęta domowe towarzyszące im od szczeniaka, ale obce mogą paść ich ofiarą. Trzeba też pamiętać o silnym instynkcie myśliwskim tych czworonogów – puszczona samopas akita może zapolować lub podążyć za ciekawym tropem.
Akita nie lubi bezczynności, to pies aktywny, silny i wytrzymały. Codziennie potrzebuje sporej dawki ruchu na świeżym powietrzu. Brak odpowiedniego zajęcia i wysiłku umysłowego może spowodować, że akita stanie się sfrustrowany, a nawet agresywny.

Umiejętności
Dawniej akity jako psa myśliwskiego używano do polowania na dziki, jelenie i niedźwiedzie. Psy te wykorzystywano także do ciągnięcia ładunków i pilnowania obejścia. Obecnie akita to głównie pies rodzinny, choć nadal doskonale wywiązuje się z roli stróża czy obrońcy.
Niektóre akity sprawdzają się w policji, wojsku i ratownictwie. Można uprawiać z nimi sporty: agility, canicross, dogtrekking, bikejoring, przeciąganie ciężarów (weight pulling) lub zimowe sporty zaprzęgowe. Ponieważ akita nie najlepiej współpracuje z pobratymcami, warto wybrać konkurencję, w której startuje się z jednym psem.

Szkolenie i wychowanie
Akita jest inteligentny, ale uparty i niezależny, dlatego szkolenie go nie należy do prostych zadań. Sprytny i samodzielny łatwo wymyka się spod kontroli, jeśli właściciel nie potrafi nawiązać z nim prawidłowych relacji. Akita bywa uparty, a jednocześnie jest wrażliwy. Wymaga więc z jednej strony żelaznej konsekwencji, z drugiej zaś wyrozumiałości, cierpliwości i łagodnego podejścia.
Odpowiednio zmotywowany akita uczy się chętnie, zwłaszcza jeśli ćwiczenia są urozmaicone i nie trwają zbyt długo. W czasie szkolenia nie wolno używać siły, bo akita nie tylko może odmówić współpracy, ale nawet odpowiedzieć agresją. Pies tej rasy nie będzie ślepo posłuszny, może też słabiej reagować na komendy wydawane z większej odległości, dlatego lepiej zawsze mieć go pod kontrolą.
Od początku trzeba dbać o socjalizację szczeniąt i wyznaczać im granice. Psy rasy akita muszą odwiedzać nowe miejsca, mieć kontakt z ludźmi i innymi psami. Zamknięty na podwórku akita pozbawiony kontaktu ze światem zewnętrznym może stać się wyjątkowo agresywny wobec obcych ludzi i psów.
W przedszkolu oprócz nauki podstawowych poleceń szczeniaki nawiążą relacje z przedstawicielami swojego gatunku, a to pozytywnie wpłynie na ich stosunek do pobratymców w przyszłości. W okresie wzrostu nie powinno się pozwalać podopiecznym na skoki, chodzenie po schodach czy intensywne zabawy.

Dla kogo ta rasa
Akita to przyjaciel dla prawdziwego miłośnika rasy, który doceni jego niezależność, a jednocześnie będzie potrafił odpowiednio go wyszkolić. Właściciel akity powinien mieć doświadczenie w wychowywaniu psów, musi być konsekwentny, odpowiedzialny i nie oczekiwać bezwzględnego posłuszeństwa. Akita zdecydowanie lepiej odnajdzie się w podmiejskim domu z dużym ogrodem niż w głośnej, miejskiej okolicy.

Wady
uparty i niezależny
wykazuje skłonności do dominacji
bywa agresywny wobec innych psów
przejawia silny instynkt myśliwski
dwa razy w roku obficie linieje

Zalety
wierny i lojalny w stosunku do rodziny
dobrze pełni rolę stróża i obrońcy
aktywny, można z nim uprawiać psie sporty
odpowiednio zmotywowany chętnie się uczy
łatwy w pielęgnacji
odporny i wytrzymały
mało szczeka

Zdrowie
Akita jest psem odpornym i wytrzymałym. Gęsta szata doskonale chroni go przed mrozem, śniegiem i wilgocią. Gorzej znosi upały, dlatego latem należy zapewnić mu chłodniejsze miejsce do odpoczynku i pamiętać o wodzie do picia. Przedstawiciel tej rasy uchodzi za okaz zdrowia, ale zdarzają się problemy z oczami – katarakta, postępujący zanik siatkówki (PRA) i dysplazja siatkówki (RD), w wyniku której dochodzi do częściowego lub całkowitego odklejenia się siatkówki, co może prowadzić do utraty wzroku. Czasami występują dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, rozszerzenie i skręt żołądka, a także alergie o różnym podłożu.
Niektóre akity cierpią na choroby autoimmunologiczne, w których układ odpornościowy organizmu niszczy własne komórki i tkanki. Należą do nich: sebaceous adenitis (prowadzi do zniszczenia gruczołów łojowych w skórze), pęcherzyca (objawia się powstawaniem pęcherzy śródnaskórkowych zazwyczaj w okolicach nosa, uszu, opuszek łap i pachwin), zespół Vogta-Koyanagiego-Harady (powoduje depigmentację, łysienie, utratę pazurów) i niedoczynność tarczycy (prowadzi m.in. do zmian skórnych, wyłysień, utraty apetytu, apatii, przyrostu masy ciała, problemów kardiologicznych). Sporadycznie diagnozuje się też chorobę von Willebranda polegającą na zaburzeniu krzepnięcia krwi.

Żywienie
Akity zwykle nie są wybredne i jak na psy sporych rozmiarów jedzą niewiele. Rodzaj pożywienia należy dostosować do ich trybu życia. Psy, które mało się ruszają, nie powinny dostawać zbyt treściwych posiłków, bo szybko przybiorą na wadze. Z kolei menu zwierzaków, które zimą mieszkają na zewnątrz, warto wzbogacić o dodatkowe kalorie.
Najwygodniej podawać dobrej jakości suche karmy z dodatkiem glukozaminy i chondroityny, przeznaczone dla dużych ras. Dobrze sprawdzają się produkty z jagnięciną lub rybami. Jeśli chcemy karmić pupila samodzielnie przygotowanym jedzeniem, musimy uzupełniać je preparatami wapniowo-witaminowymi i chroniącymi stawy. Dzienną porcję najlepiej podzielić na dwa posiłki i zapewnić psu co najmniej godzinny odpoczynek po jedzeniu. W okresie linienia można podawać środki wspomagające regenerację sierści i poprawiające stan skóry.

Pielęgnacja
Pielęgnacja akity nie jest kłopotliwa. Pies ten linieje obficie dwa razy w roku – wiosną i jesienią. Przez około trzech tygodni wymianie ulega głównie miękki podszerstek. Warto podkreślić, że akita nie gubi sierści równomiernie z całej powierzchni ciała, ale partiami (podobnie jak wilki). Na początku linieją portki, potem nogi, tułów, szyja, a na końcu ogon.
Zdarza się, że w tym czasie akita robi się nerwowy, a nawet sprawia wrażenie chorego. Czesze się go wtedy codziennie (poza okresem wymiany okrywy włosowej wystarczy raz na 1-2 tygodnie), ale delikatnie, bo jego skóra jest wówczas bardziej podatna na podrażnienia. Najlepiej do tego celu posłużą szczotka pudlówka i metalowy grzebień o średniej gęstości. Latem pies może jeszcze gubić niewielkie ilości włosa okrywowego, ale zwykle jest to mało zauważalne dla właściciela.
Przedstawiciela tej rasy kąpiemy w miarę potrzeby w szamponach do twardej sierści lub zwiększających optycznie jej objętość. Można też używać kosmetyków wybielających (przy białej maści) lub takich, które podkreślą kontrast umaszczenia.

Akcesoria
Ponieważ akita ma obwód szyi podobny do obwodu głowy, najlepiej wyprowadzać go w tekstylnej półzaciskowej obroży – ze zwykłej może się wyswobodzić – lub dobrze dopasowanych, mocnych szelkach. Smycz musi być solidna, by dało się na niej utrzymać tego silnego psa. Ze względu na instynkt łowiecki tej rasy podczas spacerów za miastem sprawdzi się długa linka, która pozwoli psu swobodnie się poruszać. W przypadku psów rasy akita najlepiej sprawdzają się kagańce fizjologiczne, które umożliwiają psu bezproblemowe oddychanie i picie wody.
Akitę zajmą plecione sznury, twarde piłki, kauczukowe kółka czy naturalne gryzaki. Unikajmy zabawek pluszowych, bo pies szybko je zniszczy, a także piszczących, które przypominają odgłosy upolowanej zwierzyny. Posłanie dla psa rasy akita powinno być na tyle duże, by leżący na nim psiak mógł wygodnie się rozciągnąć.

Ciekawostki o rasie
Kiedyś rasa ta nazywała się „akita inu”, ale ponieważ „inu” to z japońskiego pies, zlikwidowano ten człon nazwy i oficjalna, pełna nazwa rasy to właśnie „akita”.