Airedale terrier

AIREDALE TERRIER

Airedale terrier

Airedale terrier to największy z terierów: pies mocny, proporcjonalnie zbudowany, o rudo-czarnym umaszczeniu, prostym grzbiecie, szlachetnej głowie, bardzo elegancki w ruchu. Inteligentny, o średnim temperamencie, zrównoważony.

Charakter rasy airedale terrier
Airedale terrier to urodziwy, pełen temperamentu pies, o klasycznie „terierowatej” sylwetce. Nazywany jest nawet królem terierów, bo w tej grupie psów brytyjskich był największy. Został wyposażony w dużą inteligencję. Oczywiście jako typowy terier ma w sobie rys niezależności – bywa uparty i lubi postawić na swoim. Obcych psów zwykle pierwszy nie prowokuje do bójek, ale zaatakowany nie da sobie w kaszę dmuchać. Wobec obcych ludzi jest nastawiony przyjaźnie.

Umiejętności
Dziś airedale terrier nie jest już krwiożerczym pogromcą szczurów, lecz psem wystawowym i do towarzystwa. Sprawdza się także jako czujny stróż, a czasem i obrońca. Jest świetnym towarzyszem dziecięcych zabaw. To pies cierpliwy, który nie reaguje agresywnie na dokuczliwe zaczepki.

Szkolenie i wychowanie
Airedale terrier źle reaguje na szkolenie siłowe, oparte na przymusie i tzw. „twardej ręce”. Da się wyśmienicie układać, ale przez osobę konsekwentną i łagodną.

Dla kogo ta rasa
Airedale terrier sprawdzi się jako doskonały pies rodzinny, o ile będzie traktowany jak członek rodziny. Jego spontaniczną radość przebywania z bliskimi niszczą ci, którzy zamykają go w kennelu i zostawiają w samotności. Tego nie znosi. Dobrze czuje się nawet w miejskim mieszkaniu, pod warunkiem zapewnienia odpowiednich spacerów. W domu jest spokojny i zajmuje mniej miejsca niż niektóre małe, ruchliwe psiaki.

Wady
potrzebuje sporo ruchu
ma silny instynkt łowiecki
może się oddalać od właściciela
bywa uparty
wymaga pracochłonnej pielęgnacji

Zalety
doskonały pies rodzinny
świetny towarzysz dzieci
niezawodny obrońca
spokojny i zrównoważony
przystosowuje się do różnych warunków
nie linieje

Zdrowie rasy
Rasa ta należy do generalnie zdrowych. Z problemów o podłożu genetycznym najczęściej zdarzają się u airedale terierów alergie skórne oraz dysplazja biodrowa.

Żywienie
Airedale teriery zazwyczaj cieszą się doskonałym apetytem. Ich żywienie nie różni się od żywienia innych psów ras dużych lub średnich. Dieta powinna być dobrze zbilansowana, bogata w składniki odżywcze i witaminy. Można podawać wysokiej jakości suche karmy z dodatkiem glukozaminy i chondroityny, dostosowane do wieku psa lub samodzielnie przygotowywać posiłki uzupełniane preparatami wapniowo-witaminowymi i chroniącymi stawy.

Pielęgnacja
Aby nasz airedale terrier był podobny do egzemplarzy modelowych, musimy dbać o jego fryzurę. Inaczej będzie wyglądać mało atrakcyjnie. Po prostu będzie to duży, szorstkowłosy kudłacz. Trymując go, czyli wyrywając mu martwy włos, nadajemy mu piękną, klasyczną formę kwadratowego teriera. Samo strzyżenie szaty, bez trymowania, sprawi, że włos będzie odrastał gorszej jakości, bardziej miękki, gorzej wybarwiony, a czasem pokręcony.

Jeśli chcemy psa wystawiać, najlepiej, aby jego pielęgnacją zajął się doświadczony groomer. Możemy też nauczyć się robić to samodzielnie. Poza trymowaniem trzeba jednak opanować sztukę formowania szaty trymerem i nożyczkami zgodnie z wzorcem rasy i tak, aby jak najlepiej podkreślić zalety, a zatuszować wady naszego psa.

Poza trymowaniem, najważniejszym zabiegiem, który powinno się regularnie wykonywać, jest szczotkowanie – zarówno dla usunięcia zaplątanych w sierść listków, gałązek itp., jak i martwej sierści. To, że airedale terrier nie linieje sezonowo, nie znaczy, że stopniowo nie traci martwego włosa. Jego część raz na jakiś czas usuwamy poprzez trymowanie, ale część można po prostu na bieżąco wyczesywać. Airedale teriera kąpie się rzadko, 3-4 razy w roku.

Akcesoria
Do pielęgnacji airedale teriera warto zaopatrzyć się w trzy szczotki i dwa grzebienie. Szczotka pudlówka (z drucików bez kulek na końcach) posłuży do usuwania podszerstka. Szczotka druciana pozwoli rozczesać sierść na łapach, a szczotka z naturalnego włosa przyda się do czesania i modelowania sierści w innych partiach ciała. Grzebień rzadki również posłuży do rozczesywania łap, a grzebień o średnim rozstawie zębów do wyczesywania resztek włosa po trymowaniu na tułowiu.

Źródło: Psy.pl