Norweski leśny

Norweski leśny

„Norsk Skogkatt” po norwesku dosłownie oznacza „kota z lasów północy”. Nazwa ta bardzo do norwega pasuje, bowiem jest to przepiękne, a jednocześnie dostosowane do trudnych warunków życia stworzenie. Norweg to mocne i silne zwierzę ukształtowane przez zimny i surowy klimat północy. Rasa ta jest naturalna – człowiek nie miał udziału w jej powstawaniu, czego dowodzi brak pokrewieństwa kotów norweskich z kotami jakiejkolwiek innej rasy. Jego cechy, począwszy od wspaniałego futra i mocnej budowy ciała, a skończywszy na zdolnościach łowieckich oraz wrodzonej umiejętności adaptacji, sprawiają, że jest niezwykle popularny. A na dodatek ma cudowny charakter!

Najważniejsze informacje o norweskim kocie leśnym
Długość życia : pomiędzy 14 i 16 lat
Charakter : Lubiący zabawę, Inteligentny
Rodzaj szaty : Długa

Kot norweski leśny – wielkość
Kotka pomiędzy 30 i 35 cm
Kot pomiędzy 35 i 40 cm
Kot norweski leśny rośnie bardzo powoli, niekiedy nawet do piątego roku życia.

Kot norweski leśny – waga
Kotka pomiędzy 4 i 6 kg
Kot pomiędzy 5 i 8 kg

Opis
Kot norweski leśny jest dłuższy i wyższy niż statystyczny kot domowy. To zwierzę mocno zbudowane, o dobrze rozwiniętym kośćcu i muskulaturze. Mimo że jest duży, nie przestaje być elegancki. Długi, gęsty ogon przypomina pióropusz. Głowa kota tej rasy ma kształt trójkąta równobocznego z profilem tworzącym linię prostą. Delikatnie owalne, duże oczy o migdałowatym kształcie oraz kołnierz w formie serca dodają mu dostojnego, ale i uroczego wyglądu. Jednak niewątpliwie to szata jest najbardziej charakterystyczną cechą tego kota. Jego futro ma dwie warstwy. Pierwsza to wełnisty i gęsty podszerstek, drugą zaś tworzy śliski, lśniący i nieprzemakalny włos okrywowy, który jest krótszy na łapach, a dłuższy na bokach oraz wokół szyi, gdzie tworzy kryzę. Portki „uszyte” z podszerstka oraz włosy w uszach i na spodzie łapek („kapcie”) dodatkowo chronią go przed zimnem. Latem jego futro dostosowuje się do łagodniejszych temperatur, stając się krótsze i znacznie mniej gęste, nawet w okolicach kołnierza.

Charakter
Kot norweski leśny uwielbia pieszczoty, szczególnie ze swoją rodziną, choć ceni sobie również chwile samotności.
Uwielbia zabawę. Potrafi ganiać wyimaginowaną zdobycz i zasadzać się na zabawki. Ale najbardziej kocha się wspinać, wszędzie i bez przerwy! W domu trzeba zainstalować drzewa-drapaki, a z półek zdjąć bibeloty…!
Kiedy nie szaleje z zabawkami, ten dostojny kot w gruncie rzeczy jest bardzo spokojny.
Jest bardzo inteligentny, uważnie obserwuje i szybko się uczy. Ta bardzo przydatna dla przetrwania w naturze cecha w sposób naturalny pozostała mu w genach.
Ponieważ kot norweski leśny jest bardzo niezależny, może się wydawać nieufny w stosunku do obcych. Kluczem do złotego serca tego miłego giganta są czas i cierpliwość.
Niezależny jako myśliwy, przystosowany do zmiennego i srogiego klimatu, lubi chodzić swoimi ścieżkami. Po prostu kot w każdym calu!

Norweski leśny i koty
Tak jak z psami, tak i z innymi kotami kot norweski leśny spokojnie może zamieszkać pod jednym dachem. Choć przypuszczalnie trzeba będzie kupić kolejne drzewko-drapak.

Norweski leśny i psy
Odpowiednio przeprowadzone, stopniowe zapoznanie obu zwierząt jest gwarancją porozumienia. Oprócz tego kot powinien mieć miejsce, gdzie może się wspiąć, pobyć sam i odetchnąć, gdy ma taką potrzebę.

Norweski leśny i dzieci
Kot norweski leśny może być świetnym towarzyszem rodziny z dziećmi. Niemniej jednak maluchy trzeba nauczyć, jak szanować zwierzę i jego potrzeby.

Norweski leśny a osoby starsze
Jeśli kot norweski leśny podoba się spokojniejszej osobie starszej, nie zapominajmy, że ten mruczek jest nieco cięższy od przeciętnego kota, jak również, że do szczęścia potrzebuje wysoko położonych miejsc do wskakiwania.

Pielęgnacja
Poza okresami linienia, o dziwo pielęgnacja kota norweskiego leśnego nie jest skomplikowana, ponieważ jego sierść się nie kołtuni. Za to podczas linienia konieczne jest codzienne szczotkowanie, aby usunąć martwe włosy, których kot gubi wówczas bardzo dużo.

Częste choroby
Kardiomiopatia przerostowa – choroba polegająca na zgrubieniu ściany lewej komory serca, w rezultacie prowadzi do niewydolności serca.
Dysplazja stawu biodrowego jest dziedziczną wadą stawu biodrowego, która niekiedy może powodować krótko- lub długotrwały, bardzo silny ból.
Choroba spichrzeniowa glikogenu typu IV (GSD IV) jest genetyczną chorobą typową dla kotów norweskich leśnych. W młodym wieku choroba jest śmiertelna i nieuleczalna. Można wykonać badanie przesiewowe. Jedynym sposobem na jej pokonanie jest badanie wszystkich osobników i rozmnażanie tylko tych, które są zdrowe.

Ciekawostki dotyczące rasy
Pomimo że jest podobny do maine coona lub kota syberyjskiego, kot norweski leśny różni się od nich dość znacznie. Pod jakimi względami? Przede wszystkim jego głowa tworzy trójkąt równoboczny, a u maine coona kufa jest kwadratowa. U kota syberyjskiego jest z kolei bardziej zaokrąglona. Koty te mają też inne oczy – u norwega są to delikatnie zaokrąglone migdały, u syberyjczyka są one prawie idealnie okrągłe, a u giganta z Ameryki Północnej – bardzo szeroko rozstawione.