Manx

Manx
Manx to rzadki i wyjątkowy kot, a jego niezwykłość przejawia się brakiem ogona! Nieobecność tej części ciała jest wynikiem genetycznej mutacji, najprawdopodobniej wywołanej wysokim stopniem pokrewieństwa kociej populacji wyspy Man, gdzie rasa narodziła się kilkaset lat temu. Zmutowany gen skrócił manksom ogon, ale u każdego osobnika w innym stopniu. Niektóre manksy są w pełni bezogonowe, zaś inne mają ogon szczątkowy lub niekiedy nawet długi. Niezależnie od tego, czy uważamy je za małe cudeńka, czy genetyczne dziwolągi, manx jest znaną rasą, a my nie mamy wątpliwości, że to ze względu na ich cudowny charakter.

Podstawowe informacje o kocie manx
Długość życia : Około 15 lat
Charakter : Pieszczoch, Lubiący zabawę, Inteligentny
Rodzaj szaty : Krótka

Wielkość dorosłego osobnika
Kotka pomiędzy 30 i 35 cm
Kot pomiędzy 30 i 35 cm
Manx potrzebuje aż pięciu lat, aby osiągnąć pełną dojrzałość.

Waga
Kotka pomiędzy 3 i 5 kg
Kot pomiędzy 4 i 5 kg

Opis
Manx ma budowę typu cobby i jest pod każdym względem okrąglutki. Ma okrągłą głowę, okrągłe policzki i duże, okrągłe oczy leżące w prawie idealnie prostej linii. Jego grzbiet jest krótki i zaokrąglony od łopatek aż po zad. Tylne kończyny manksa są mocne i nieznacznie dłuższe niż przednie, przez co tył kota jest lekko uniesiony, a zwierzę wydaje się tym bardziej krągłe. Brak ogona jeszcze mocniej to podkreśla.

Charakter
Manx to niezwykle czuły kot; chodząca łagodność.
To wyborny łowca, nie powinno więc dziwić, że uwielbia zabawę! Dobrze mu robią codzienne harce, podczas których może ćwiczyć swoje umiejętności.
Pomimo wszystko, kot z wyspy Man potrafi być spokojny, czego najlepszym dowodem jest jego łatwość adaptacji.
To bardzo inteligentny kot. Ponoć z łatwością uczy się nowych umiejętności, takich jak… odkręcanie kranu i otwieranie drzwi!
Na zaufanie nowej osobie może potrzebować troszkę więcej czasu. Należy to uszanować i przyjąć ze zrozumieniem.
Bardziej niż samotność woli towarzystwo swoich opiekunów lub innych czworonożnych towarzyszy.

Manx i koty
Ponieważ jest towarzyski, dostosuje się do obecności innych przedstawicieli swojego gatunku, o ile oczywiście pozwolą na to czas i okoliczności.

Manx i psy
O ile zwierzęta zostaną sobie przedstawione zgodnie ze sztuką, między manksem a psem może się zrodzić bardzo ładna relacja.

Manx i dzieci
Ten duży, wąsaty miś w kontakcie z dziećmi jest cierpliwy, choć taka relacja wymaga pewnego nadzoru.

Manx i osoby starsze
O ile dopilnujemy, aby kot miał wystarczającą ilość ruchu, kot z wyspy Man może być idealnym towarzyszem spokojnej i cichej osoby, szczególnie jeśli ta poświęca mu dużo uwagi.

Pielęgnacja
Wystarczy go od czasu do czasu, ale regularnie czesać. W okresie linienia należy go szczotkować troszkę częściej, aby usunąć martwy włos.

Częste choroby
Syndrom manksa – kiedy mutacja genu powoduje za dalekie skrócenie ogona, mogą pojawić się poważne wady kręgosłupa i rdzenia kręgowego, takie jak rozszczep kręgosłupa, ale również problemy z pęcherzem, jelitami czy tylnymi kończynami. Długość życia chorych zwierząt bardzo się skraca. Najdłużej żyjący odnotowany przypadek miał pięć lat.
Zespół okrężnicy olbrzymiej – często występuje na tle nerwowym; okrężnica nie kurczy się, aby wydalić stolec. Choroba może mieć związek z syndromem manksa, ale niekoniecznie.
Infekcja fałd skórnych.
Dystrofia rogówki: wada rozwojowa oka.
Manksom mogą też doskwierać te same choroby, co wszystkim kotom bez rodowodu. Może być szczególnie podatny na choroby przyzębia (zapalenie dziąseł i kamień nazębny). Zaleca się stosowanie środków zapobiegawczych i opiekę stomatologiczną.

Ciekawostki dotyczące rasy
Brak ogona sprawia, że z manksem trzeba się wyjątkowo ostrożnie obchodzić. Ze względu na obecność zakończeń nerwowych, nacisk w miejscu, gdzie powinien znajdować się ogon, może kotu sprawiać ból. Podobnie, aby uniknąć napięć kręgosłupa, podczas podnoszenia kota warto podtrzymywać go za pupę.
Pomimo braku ogona, ten świetny skoczek ma optymalne wyczucie równowagi, ponieważ ogon nie ma wpływu na tę umiejętność.