Maine coon

Maine coon

Kot maine coon jest gigantem wśród kotów domowych! To prawdziwy koci olbrzym – wielki, silny i mocno zbudowany. Ze względu na swe gęste futro, pokaźne rozmiary i pędzelki na uszach może przypominać rysia – zwłaszcza odmiany brązowe tabby. I mimo że nie do końca wiadomo, skąd maine coon pochodzi, w szerokich kręgach uważa się go za pierwszą rasę amerykańską. Jest energiczny i miły, co czyni go niezrównanym towarzyszem życia! Nie bez przyczyny wiele rodzin, które żyją z tymi wielkimi kocimi miśkami pod jednym dachem, dobrotliwie nazywa je łagodnymi olbrzymami.

Najważniejsze informacje o Maine coon
Długość życia : pomiędzy 11 i 13 lat
Charakter : Pieszczoch, Spokojny, Inteligentny
Rodzaj szaty : Długa

Wielkość
Kotka pomiędzy 20 i 36 cm
Kot pomiędzy 25 i 40 cm
Pełną fizyczną dojrzałość osiąga w wieku około 3-4 lat.

Waga
Kotka pomiędzy 4 i 6 kg
Kot pomiędzy 5 i 8 kg
Kocica maine coon jest wyraźnie mniejsza i mniej masywna niż kocur.

Opis
Maine coon bez wątpienia zalicza się do jednych z największych kotów! Jest wysoki, potężny, silny i umięśniony. Ma średniej wielkości, lekko zaokrągloną głowę z kanciastą kufą i mocną brodą oraz podkreślonymi kośćmi policzkowymi. Jego uszy są zakończone pędzelkami (nazywanymi również z angielskiego lynx tips) i przypominają uszy rysia. Nos jest długi, ze stopem. Maine coon ma gęste, lśniące futro z delikatnym, ale gęstym podszerstkiem. Sierść ma różną długość w różnych partiach ciała. Na szyi występuje bogata kryza, a futro jest dłuższe również na bokach, brzuchu i po tylnej stronie ud (tzw. portki). Ogon maine coona jest długi i gęsto owłosiony, bardzo puszysty.

Charakter
Maine coony są w większości bardzo czułe i lubią bliskość swoich opiekunów.
Ważne jest, aby z maine coonem codziennie się bawić. Odpowiednia dawka aktywności fizycznej i stymulacja pozwolą utrzymać go w dobrej formie.
Wie, jak zrównoważyć czas relaksu i czas aktywności.
Maine coon to bystry kot o imponujących zdolnościach poznawczych.
Istnieje kilka czynników, które mogą mieć wpływ na nieufność w stosunku do obcych, ale maine coon zwykle ma wysokie zdolności adaptacyjne.
Wiele maine coonów może w pełni samodzielnie zająć się swoimi sprawami, pod warunkiem, że zostały zaspokojone ich wszystkie potrzeby.

Maine coon i koty
Wiele czynników wpływa na porozumienie między dwoma kotami mieszkającymi pod jednym dachem, na przykład sposób, w jaki zostały sobie przedstawione oraz ich środowisko życia, dostępność zasobów. Dlatego zaleca się takie urządzenie przestrzeni, aby koty miały swoje kryjówki oraz miejsca do wskakiwania, gdzie z wysokości mogą obserwować otoczenie.

Maine coon i psy
To, jakie kot miał doświadczenia w kontakcie z psami, gdy był kociakiem, ma bardzo duże znaczenie przy kontaktach z tymi zwierzętami w dorosłym życiu. Maine coon i pies mogą bezkonfliktowo mieszkać pod jednym dachem, o ile miały szansę poznawać się stopniowo, na spokojnie. Odpowiednio urządzone wnętrze zapewniające kotu wysoko położone miejsca do wskakiwania, poza zasięgiem psa, pozwala mruczkowi uniknąć kontaktu z psem, kiedy na ma na to ochoty.

Maine coon i dzieci
Kot jest wielki, a dziecko małe! Dlatego bardzo ważne jest, aby zapoznawać je ze sobą stopniowo i do niczego nie zmuszać, gdy napotykamy wyraźny opór. Warto cierpliwie obserwować, jak wygląda kontakt dziecka z kotem, a malca uczyć traktowania mruczka z szacunkiem i czuwać, aby ta relacja była dobra dla wszystkich uczestników. Jeśli spełnimy te warunki, stosunki maine coona z dziećmi mogą być rewelacyjne.

Maine coon i osoby starsze
Maine coon może bez problemu mieszkać pod jednym dachem ze spokojną osobą starszą, o ile opiekun będzie w stanie zaspokoić potrzeby ruchowe kota.

Pielęgnacja
Ponieważ podszerstek maine coona jest delikatny i jedwabisty, regularna pielęgnacja jest konieczna, aby zapobiec powstawaniu kołtunów.

Częste choroby
Zaleca się coroczną kontrolną wizytę u weterynarza, aby upewnić się, że kot jest w dobrej formie. Maine coonowi mogą doskwierać te same dolegliwości, co innym domowym kotom, na przykład schorzenia jamy ustnej. Wiadomo, że koty tej rasy są też narażone na pewne choroby genetyczne:
Rdzeniowy zanik mięśni to typowa choroba dziedziczna u maine coonów. Pojawia się u kociąt pomiędzy 13. a 17. tygodniem życia i przejawia się charakterystycznym osłabieniem mięśni.
Kardiomiopatia przerostowa jest chorobą polegającą na zgrubieniu ściany mięśnia sercowego. Ostatecznie może doprowadzić do niewydolności serca.
Policystowatość nerek – tworzenie się torbieli na nerkach. Choroba prowadzi do niewydolności narządu.

Ciekawostki dotyczące rasy
Nazwa maine coon ma swoje źródło w legendzie, według której domowe koty w amerykańskim stanie Maine rzekomo krzyżowały się z szopami praczami (po angielsku „racoon”). Oczywiście z punktu widzenia biologii taka krzyżówka jest niemożliwa, ponieważ oba gatunki są genetycznie zbyt odległe, aby stworzyć hybrydę.