Brytyjski krótkowłosy

Brytyjski krótkowłosy
Ten kot jest ulubieńcem Anglików. Urocza okrągła mordka, pluszowe futerko i wygląd „misia” bez wątpienia mogą oczarować każdego. Gdy jeszcze w starożytności pojawił się na angielskich ziemiach, miał za zadanie tępić szczury. Jego wyjątkowa uroda, a także niebieski kolor futra u najpopularniejszej odmiany sprawiają, że często mylony jest z kartuzem. Kot brytyjski krótkowłosy to niezmiennie bardzo popularna rasa. Występuje również w odmianie długowłosej, o nazwie British Longhair – kot brytyjski długowłosy.

Najważniejsze informacje o kocie brytyjskim krótkowłosym
Długość życia : pomiędzy 14 i 18 lat
Charakter : Pieszczoch, Spokojny
Rodzaj szaty : Krótka

Wielkość dorosłego osobnika
Kotka Około 28 cm
Kot Około 30 cm
Kot brytyjski rozwija się dość powoli; przestaje rosnąć około drugiego roku życia.

Waga
Kotka pomiędzy 3 i 4 kg
Kot pomiędzy 5 i 8 kg

Opis
Ten przepiękny kot ma mocne, muskularne i proporcjonalne ciało. Dzięki grubemu, miękkiemu, gęstemu futerku, brytyjczyk dobrze znosi zimno. Przez swą charakterystyczną i niepowtarzalną okrągłą główkę jest podobny do pluszowego misia. Jego duże, dość szeroko rozstawione oczy sprawiają, że jest rozpoznawalny na pierwszy rzut oka. Podtrzymanie istnienia rasy w przeszłości wiązało się z krzyżowaniem kotów brytyjskich z kotami innych ras, w tym z kotem kartuzkim czy kotem perskim. Brytyjczyk nie odziedziczył jednak po persach załamania (stopu) między nosem a czołem.

Charakter
Ten misiak nie tylko ślicznie wygląda, ale ma też ujmujący charakter. Możemy liczyć na regularne pieszczoty i chwile przyjemności, jaką daje dotyk mięciutkiego futerka w momentach czułości.
Aktywność fizyczna jest dla kotów tej rasy konieczna, aby utrzymać silną muskulaturę i uniknąć nadwagi. Z powodu ciężkiej budowy ciała, brytyjczyk nie ma reputacji bardzo dynamicznego kota.
Ten salonowy kot wie, co to prawdziwy relaks. Ponieważ nie jest ani lekki, ani smukły, to po osiągnięciu dojrzałości przeważnie staje się bardzo stateczny.
Wie, czego chce, i potrafi to komunikować opiekunom, o ile jest wystarczająco zmotywowany.
Kot brytyjski krótkowłosy ceni towarzystwo członków swojej rodziny, lecz potrzebuje czasu, aby zaufać komuś nowemu. Wszystko zależy od stopnia nieśmiałości kota, ale na pewno oswajanie, które przebiega stopniowo i nie na siłę, daje większe szanse na sukces.
O ile podczas waszej nieobecności kot będzie miał zapewnione rozmaite zajęcia, ciekawość zwycięży nudę. Po powrocie domowników przyjdzie im dotrzymać towarzystwa, sprawdzić co robią i czy coś dla niego mają.

Brytyjski krótkowłosy i koty
Brytyjczyki mogą bez problemu obdarzyć sympatią innego kota, o ile zwierzęta będą sobie przedstawiane stopniowo, na zasadzie socjalizacji z izolacją. Stosując tę metodę zapoznania, zwiększamy szanse, że nasze kotki się polubią!

Brytyjski krótkowłosy i psy
Początkowo kot będzie miał trudności z komunikowaniem się i rozumieniem psich zamiarów. Wyłącznie cierpliwość opiekunów i odpowiednie wychowanie psa mogą sprawić, że zwierzęta się zakolegują, ale pod warunkiem, że kot będzie miał zapewnione na wyłączność miejsce, w którym może się ukryć – najlepiej jakiś w miarę wysoko położony punkt.

Brytyjski krótkowłosy i dzieci
Choć kot o wyglądzie misia i futerku mięciutkim jak plusz naprawdę przypomina maskotkę, dzieci pod żadnym pozorem nie mogą tak go traktować. Pod warunkiem właściwej socjalizacji i odpowiedniego przygotowania dzieci do obchodzenia się ze zwierzątkiem, jest duża szansa na rozwinięcie się między nimi pięknej relacji.

Brytyjski krótkowłosy i osoby starsze
Ponieważ jego budowa ciała sprawia, że jest mniej ruchliwy niż inne rasy kotów, dojrzały brytyjczyk może być odpowiednim wyborem dla spokojnych osób starszych.

Pielęgnacja
Zaleca się regularne szczotkowanie i czesanie, aby usunąć martwe włosy, zwłaszcza z gęstego podszerstka. Trzeba pamiętać, że ze względu na niezwykle bujne futro, w okresie wiosennego linienia kot brytyjski krótkowłosy będzie gubił bardzo dużo sierści. Lepiej więc od początku przyzwyczajać go do regularnych sesji pielęgnacyjnych, aby uczynić tę chwilę przyjemną zarówno dla opiekuna, jak i czworonoga. Zaleca się korzystanie od czasu do czasu (maksymalnie raz na tydzień) z furminatora, który usunie dużą część martwego podszerstka. Zapobiegnie to połykaniu dużych ilości sierści przez kota i tworzeniu kul włosowych.

Choroby
Kotom brytyjskim krótkowłosym grożą typowo kocie schorzenia, takie jak choćby choroby jamy ustnej.

Niektóre choroby są jednak dość typowe dla tej rasy – brytyjczyki narażone są na nie statystycznie częściej niż większość innych kotów. Są to:
Wielotorbielowatość nerek. Jest to choroba, która polega na powstawaniu torbieli uniemożliwiających prawidłowe funkcjonowanie nerki. W rezultacie dochodzi do nieodwracalnej niewydolności tego organu. Jedynie opieka weterynaryjna oraz odpowiednio ułożona dieta mogą opóźnić rozwój choroby oraz wydłużyć życie zwierzęcia i polepszyć jego jakość.
Kardiomiopatia przerostowa objawia się zgrubieniem mięśnia sercowego. W miarę postępu choroby, pojawia się niewydolność serca mogąca doprowadzić do arytmii, obrzęku płuc, a nawet zakrzepicy tętniczej. Przesiewowe badanie echokardiografem powinno się przeprowadzać raz w roku.
Hemofilia – dziedziczna choroba krwi objawiająca się występowaniem nieuzasadnionych wybroczyn, siniaków, krwotoków wewnętrznych. Nosicielkami wadliwego genu są kotki, ale choroba ujawnia się tylko u kocurów.
Niedrożność kanalików nosowo-łzowych – charakterystyczna choroba ras brachycefalicznych. Objawia się nasilonym łzawieniem, a leczenie polega na płukaniu kanalików; w przypadku powstania zrostu konieczne może się okazać chirurgiczne otwarcie kanalików.

Ciekawostki dotyczące rasy
Podobnie jak w przypadku innych ras, kocięta brytyjskie rodzą się z niebieskimi oczami. Tęczówki zaczynają wybarwiać się, gdy kociak ma około 2 i pół miesiąca, po czym powoli w miarę dojrzewania zwierzęcia osiągają swą ostateczną barwę.