Bengalski

Bengalski

Na tego kota nie sposób nie zwrócić uwagi, zarówno ze względu na jego urodę, jak i niespożytą energię. Jest połączeniem gracji i elegancji. To fantastyczne zwierzę nikogo nie pozostawi obojętnym. Będziemy mieli wrażenie obcowania z domowym lampartem, naturalnie ze względu na jego wygląd, ale również temperament. Jeśli myślimy o adopcji kota bengalskiego, bądźmy przygotowani na to, że bierzemy do siebie małe tornado.
Jeżeli wolimy spokój i ciszę domowych pieleszy, lepiej zrezygnować z tego pomysłu, bo kot bengalski na pewno da nam popalić! Z drugiej strony, jeśli naprawdę pragniemy stanąć twarzą twarz z chodzącym kataklizmem, obcowanie z tym małym lampartem gwarantuje olbrzymią radość oraz godziny zabaw i bólu brzucha ze śmiechu!

Najważniejsze informacje o kocie bengalskim
Długość życia : pomiędzy 10 i 16 lat
Charakter : Lubiący zabawę, Inteligentny
Rodzaj szaty : Krótka

Kot bengalski – wielkość
Kotka Około 35 cm
Kot Około 35 cm
Samce przestają rosnąć w wieku około dwóch lat, a samice około pierwszego roku życia.

Waga
Kotka pomiędzy 4 i 6 kg
Kot pomiędzy 5 i 7 kg

Opis
Kot bengalski może być od średniej do dużej wielkości. Ma bardzo rozwiniętą muskulaturę, dzięki czemu jest niezwykle silny.

Charakter
Momentami bengal to pieszczoch, ale ma to miejsce tylko wtedy, gdy sam postanowi odpocząć. Bez wątpienia mówimy tu o kocie, który od głaskania woli zabawy, a czułości chętnie przyjmie wtedy, kiedy sam się po nie zgłosi.
Kot bengalski słynie z zamiłowania do rozrywki i codziennie potrzebuje kilku cykli zabawy (co najmniej dwóch). Jest przeszczęśliwy, gdy może uczestniczyć w domowych zajęciach. Chętnie bawi się każdą zabawką, którą mu podrzucimy, choć bez wątpienia woli zabawki ruchome od stacjonarnych.
Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że ze względu na niezwykle wysoki poziom energii kotów tej rasy, słowa „spokój” i „bengal” nie idą w parze. Rzeczywiście, kot bengalski pod względem aktywności prześciga inne rasy, ale jeśli wystarczająco się wyszaleje, nawet on potrzebuje chwili zasłużonego odpoczynku.
To bardzo inteligentny kot. Powinno się go stymulować za pomocą ćwiczeń typu skakanie przez obręcz, aportowanie zabawek, a nawet dawanie łapy. Rezultaty mogą być zaskakujące!
Generalnie, u kota bengalskiego ciekawość jest silniejsza niż nieśmiałość. Z reguły bengal będzie razem z nami witać gości w drzwiach, ale może się zdarzyć, że w stosunku do niektórych osób okaże większą powściągliwość.
Kot bengalski świetnie radzi sonie sam ze swoimi kocimi sprawami! Bez problemu znajdzie jakieś zajęcie i… może się okazać, że akurat ta czynność nie przypadnie nam do gustu. Dlatego, gdy kot zostaje sam w domu, powinien mieć zapewnione różnorakie samodzielne rozrywki, jak chociażby interaktywną miskę.

Kot bengalski i koty
Wszystko zależy od tego, jak kot był socjalizowany w hodowli za młodu. Na ogół może bez problemu porozumieć się z innymi kotami swojej rasy, ale kot hybrydowy może mieć problem z osobnikiem innej rasy mieszkającym z nim pod jednym dachem.

Kot bengalski i psy
O ile zwierzęta zostaną sobie odpowiednio przedstawione, a pies jest nauczony szacunku do kota, między tą dwójką może się nawiązać wielka przyjaźń.

Kot bengalski i dzieci
Ponieważ poziomem energii kot bengalski prawie dorównuje dzieciom, może być dla nich świetnym kompanem. Oczywiście będzie tak pod warunkiem, że dzieci znają język kociego ciała i potrafią rozpoznać, kiedy zwierzę się ma dość i potrzebuje chwili spokoju i odpoczynku.

Kot bengalski i osoby starsze
Kot bengalski raczej nie jest idealnym wyborem dla kogoś spokojnego, kto będzie miał trudność z zaspokojeniem dużych potrzeb ruchowych zwierzęcia.

Pielęgnacja
Kot tej rasy nie wymaga specjalnej pielęgnacji. Wystarczy cotygodniowe szczotkowanie, aby usunąć martwe włosy.

Częste choroby
Niedobór kinazy pirogronianowej: choroba, która polega na niedoborze enzymu odpowiedzialnego za rozkład cukrów w erytrocytach. Prowadzi do obumierania erytrocytów, a co za tym idzie, anemii kota.
Kardiomiopatia przerostowa: choroba mięśnia sercowego, polegająca na jego zgrubieniu. W rzeczywistości jest to grupa kilku chorób, niektórych dobrze znanych, a innych trudnych do zdiagnozowania lub takich, które nazywamy idiopatycznymi (o nieokreślonej przyczynie). U kota bengalskiego nie występuje częściej, niż u innych ras, niemniej jednak zdarzają się takie przypadki. Ta podstępna choroba może przez wiele lat przebiegać bezobjawowo, mimo dużego zaawansowania. Objawy kliniczne bywają niejasne, takie jak np. utrata apetytu czy zmęczenie. Gdy choroba przebiega szybko, u kota pojawiają się widoczne trudności z oddychaniem. Może również wystąpić zakrzepica zatorowa (zakrzep, który blokuje naczynie krwionośne) wywołująca nagły i bolesny paraliż.
Postępujący zanik siatkówki: dziedziczna choroba, która po ujawnieniu pierwszych oznak, szybciej lub później prowadzi do ślepoty. Zdarza się, że choroba pojawia się, gdy kot jest już w podeszłym wieku, przez co stopniowo łatwiej mu się przyzwyczaić do życia bez wzroku. Gorzej, jeśli schorzenie dotyka małego kotka, który ma bardzo niewiele czasu na przyzwyczajenie do nowego stanu.
Niektóre osobniki mogą cierpieć na te same schorzenia, które występują u innych kotów domowych, takie jak schorzenia jamy ustnej.

Ciekawostki dotyczące rasy
Kot bengalski jest hybrydą, co oznacza, że pochodzi ze skrzyżowania kota dzikiego z domowym. Istnieje kilka pokoleń hybryd (oznaczonych od F1 do F5), ale do hodowli dopuszcza się dopiero pokolenia powyżej F3. Ciekawostka – dziki kot lamparci z Bengalu (wschodni region subkontynentu indyjskiego) posłużył do badań nad białaczką kotów. Naukowcy przypuszczali, że jest uodporniony na tę śmiertelną chorobę. Poprzez hybrydyzację, udało się przekazać w genach kolejnym pokoleniom odpowiednie cechy układu odpornościowego.